Kur prindërit zgjedhin një aktivitet jashtëkurrikular për fëmijën e tyre, shpesh mendojnë për zhvillimin e talenteve, përmirësimin e rezultateve në shkollë ose përgatitjen për universitet. Megjithatë, përfitimet e këtyre aktiviteteve shkojnë shumë më larg. Ato mund të ndikojnë në mënyrën se si një fëmijë mëson të bashkëpunojë, të kujdeset për të tjerët dhe të kontribuojë në komunitetin ku jeton.
Një studim i zhvilluar nga Universiteti Rutgers sugjeron se pjesëmarrja në aktivitete jashtëkurrikulare gjatë shkollës së mesme lidhet me nivele më të larta të empatisë, bujarisë dhe altruizmit në moshë të re. Sipas studiuesve, këto përvoja nuk ndihmojnë vetëm në zhvillimin e aftësive personale, por edhe në formimin e qytetarëve më të përgjegjshëm.
Çfarë tregoi studimi?
Studiuesit ndoqën 2,710 persona nga lindja deri në moshën madhore dhe zbuluan se adoleshentët që kishin marrë pjesë në aktivitete jashtëkurrikulare kishin pothuajse dy herë më shumë gjasa të kryenin veprime altruiste gjatë pandemisë. Qëllimi i studimit ishte të kuptohej nëse aktivitetet që zakonisht lidhen me zhvillimin e vetëbesimit dhe aftësive personale ndikojnë edhe në zhvillimin e dhembshurisë ndaj të tjerëve.
Sipas autorit të studimit, Dr. Chien-Chung Huang, aktivitetet jashtëkurrikulare i ndihmojnë të rinjtë të shohin përtej interesave personale dhe të kuptojnë rëndësinë e kontributit në komunitet.
Vullnetarizmi – aktiviteti me ndikimin më të madh
Studimi tregoi se jo të gjitha aktivitetet japin të njëjtin rezultat. Vullnetarizmi ishte aktiviteti që ndikoi më shumë në zhvillimin e sjelljeve altruiste, si ndihma ndaj të tjerëve, mbështetja emocionale dhe gatishmëria për të kontribuar në komunitet.
Megjithatë, edhe klubet shkollore, grupet letrare, aktivitetet kulturore dhe hobet e organizuara ndihmuan në rritjen e empatisë dhe përgjegjësisë sociale. Këto aktivitete u japin fëmijëve mundësinë të bashkëpunojnë, të marrin role udhëheqëse, të komunikojnë me bashkëmoshatarët dhe të kuptojnë se secili mund të japë një kontribut të vlefshëm.
Po sporti?
Edhe pse sporti sjell përfitime të shumta për shëndetin fizik, disiplinën dhe punën në ekip, studiuesit nuk gjetën të njëjtin ndikim në zhvillimin e altruizmit si te aktivitetet vullnetare.
Sipas studiuesve, kjo mund të lidhet me faktin se sporti shpesh është i përqendruar te konkurrenca, fitimi dhe arritja e rezultateve. Kjo nuk do të thotë se sporti nuk zhvillon empatinë, por që këto vlera duhet të kultivohen me vetëdije nga trajnerët dhe organizatorët, për shembull duke përfshirë ekipe sportive në aktivitete bamirësie ose projekte komunitare.
Si mund ta ndihmojnë prindërit fëmijën?
Jo çdo fëmijë ndihet i tërhequr nga vullnetarizmi dhe kjo është krejt normale. Ajo që ka rëndësi është që prindërit t’i ndihmojnë të gjejnë një aktivitet ku ndihen të përfshirë dhe ku mund të ndërtojnë marrëdhënie të shëndetshme me të tjerët.
Një klub leximi, arti, grupet rinore, aktivitetet sportive apo projektet komunitare mund të jenë të gjitha mundësi të vlefshme. Qëllimi nuk është të mbushet koha e lirë e fëmijës, por t’i jepen përvoja që e ndihmojnë të zhvillojë përgjegjësi, vetëbesim dhe ndjenjën e përkatësisë.
Ekspertët theksojnë se nuk është e nevojshme të pritet deri në adoleshencë. Edhe fëmijët më të vegjël mund të mësojnë për kujdesin ndaj të tjerëve duke parë prindërit të ndihmojnë një fqinj, të marrin pjesë në një aktivitet bamirësie ose të kontribuojnë në komunitet. Fëmijët mësojnë shumë përmes shembullit.
Empatia fillon në shtëpi
Zhvillimi i empatisë nuk ndodh vetëm në shkollë apo në aktivitetet jashtëkurrikulare. Familja mbetet vendi ku fëmijët mësojnë të kuptojnë emocionet, të respektojnë të tjerët dhe të reagojnë me dhembshuri.
Prindërit mund të nxisin empatinë duke biseduar për ndjenjat e personazheve në libra, duke pyetur fëmijën se si mendon se ndihet dikush në një situatë të caktuar ose duke e përfshirë në gjeste të vogla solidariteti. Këto biseda të përditshme kanë një ndikim të madh në zhvillimin emocional.
Në fund, aktivitetet jashtëkurrikulare nuk janë vetëm një mënyrë për të pasuruar CV-në ose për të përmirësuar rezultatet në shkollë. Ato janë një mundësi për të formuar fëmijë që dinë të bashkëpunojnë, të respektojnë të tjerët dhe të kontribuojnë në shoqëri. Në një kohë kur aftësitë sociale dhe emocionale po bëhen po aq të rëndësishme sa njohuritë akademike, investimi në përvoja që zhvillojnë empatinë është një investim në të ardhmen e fëmijëve tanë.
Artikull nga:Annabelle Canella
Përkthim: Prinderimi.com
