Një mësuese me përvojë në arsimin e mesëm dhe të lartë ndan një aktivitet të ditës së parë të shkollës, i cili ka funksionuar për të prej 25 vitesh.
Mendoni për ditën e fundit të mësimit të vitit të kaluar – ditën e fundit të rregullt para provimeve. Shpesh e kemi të vështirë të gjejmë mënyra për t’i angazhuar nxënësit gjatë këtyre ditëve të sikletshme, të cilat janë shumë vonë për mësime të reja, por shumë herët për vlerësime përfundimtare. Nxënësit janë të lodhur nga përsëritjet për provime në të gjitha lëndët. Edhe aktivitetet e tjera përmbyllëse, si shikimi i filmave apo koha e lirë, fillojnë të bëhen të përsëritshme. Çfarë të bëjmë?
Kam krijuar një traditë reflektuese dhe argëtuese që funksionon vërtet: një ndryshim të papritur të ritmit, i cili shënon fundin e vitit shkollor duke i kthyer nxënësit te vetja e tyre më e re – ashtu siç ishin 10 muaj më parë, në ditën e parë të shkollës. Dhe kërkon pothuajse aspak përgatitje.
Pyetësori i ditës së parë të shkollës
Si shumë mësues të tjerë, në ditën e parë të shkollës u kërkoj nxënësve të plotësojnë një pyetësor të shkurtër, në mënyrë që të filloj t’i njoh. Ata e plotësojnë me laps dhe letër – dhe kjo është e rëndësishme kur vjen dita e fundit e shkollës.
Këto janë pyetje tipike për njohjen me njëri-tjetrin, si:
- Ku e imagjinon veten në moshën 30-vjeçare?
- Cili është filmi yt i preferuar?
- Çfarë mezi pret gjatë këtij viti shkollor?
Si detyrë timen gjatë javës së parë të shkollës, i lexoj përgjigjet e nxënësve për të filluar t’i njoh pak më mirë. Informacioni më ndihmon të krijoj marrëdhënie me ta dhe ta përshtat mësimdhënien sipas interesave të tyre. Për shembull, nëse një nxënës është i apasionuar pas tenisit, përpiqem të përfshij një problem matematikor që lidhet me tenisin gjatë ushtrimeve tona.
Gjithashtu, në pyetësor bëj pyetjen: “Çfarë do të dëshironit të dini për mua si mësuesi juaj?” Përpiqem t’u përgjigjem pyetjeve që kanë nxënësit gjatë ditëve të para të mësimit. Për shembull, një nxënës mund të pyesë: “A jeni mësues që vlerësoni rreptë?” dhe unë diskutoj me ta filozofinë time të vlerësimit. Pas ditëve të para të shkollës, rrallëherë i përmend sërish pyetësorët e ditës së parë. Deri në ditën e fundit.
Përmbyllja e vitit me pyetësorët
Në ditën e fundit të mësimit, nxjerr grumbullin e pyetësorëve. Nuk i kam përmendur që nga java e parë dhe nxënësit zakonisht e kanë harruar plotësisht se i kanë plotësuar ndonjëherë.
E nis aktivitetin duke theksuar: “Para se të fillojmë, dua t’ju siguroj se nuk do të lexoj me zë asgjë të sikletshme apo private. Sekreti juaj është i sigurt me mua.” (Pauzë për të qeshurat.) Qëllimi im është t’ua bëj të qartë se nuk do të lexoj me zë asgjë personale apo private, por vetëm përgjigje të padëmshme, si filmi i preferuar apo profesioni që duan të kenë në të ardhmen.
Teksa lexoj përgjigjet, nxënësit shpërthejnë në të qeshura dhe përpiqen të gjejnë se kujt i përket pyetësori që po lexoj. Mund të lexoj një përgjigje si: “Nëse do të isha një frut, do të isha luleshtrydhe, sepse ndonjëherë jam e ëmbël dhe ndonjëherë e thartë.” Nxënësit shikojnë përreth duke menduar se cili prej shokëve të tyre mund ta ketë thënë këtë për veten.
Njëri prej tyre mund të thotë: “Mendoj se është Reese!” Reese buzëqesh dhe pohon me kokë, ndërsa të gjithë qeshin së bashku me komentin e saj për luleshtrydhen.
Në pyetësorin tjetër mund të lexoj: “Ky person ka shkruar se restoranti i tij i preferuar është Tacos A Go Go.” Disa nxënës thërrasin menjëherë të emocionuar: “Është James! Atij i pëlqen shumë Tacos A Go Go!” Sërish, të gjithë qeshin ndërsa kujtojnë të gjitha rastet gjatë vitit kur James ka folur për të.
Nxënësit përjetojnë një lloj nostalgjie të përbashkët për atë se sa “të vegjël” ishin atëherë – vetëm 10 muaj më parë. “Është e pabesueshme që atëherë më pëlqente ai film!” “Sa turp, tani nuk ha më fare karamele me shije të thartë.”Ose mund të kërkoj sqarime pas një përgjigjeje. “Çfarë do të thotë ‘butter squishie’?”
Klasa reagon menjëherë me mosbesim: “Nuk e dini çfarë janë butter squishies?! O Zot!” (Ndoshta e di se çfarë janë, por ia vlen të dukesh pak jashtë kohe nëse kjo i bën nxënësit të qeshin së bashku.) Duke lexuar një ose dy përgjigje nga pyetësori i secilit nxënës, në një rend të rastësishëm, ky aktivitet jo vetëm që i jep secilit mundësinë të jetë në qendër të vëmendjes për disa minuta, por edhe forcon ndjenjën e komunitetit në klasë.
Nxënësit kuptojnë se sa shumë kanë mësuar për njëri-tjetrin gjatë vitit. Ata dëgjojnë me vëmendje çdo përgjigje dhe shikojnë përreth.
Shpesh dëgjoj komente për ngjashmëritë që kanë zbuluar me shokët e klasës: “Po, edhe filmi Mulan ishte i preferuari im!” ose “Nuk e dija që Erin dëshiron të bëhet kirurge – edhe unë!” Në pjesën më të madhe, nxënësit më thonë se përgjigjet janë “shumë cringe”, por nga komentet e tyre të gëzuara dhe fytyrat e lumtura kuptoj se u pëlqen të dëgjojnë përgjigjet e njëri-tjetrit dhe të vetat.
Kjo është një traditë që e kam zbatuar çdo vit për 25 vjet me nxënësit e mi të arsimit të mesëm. Më pëlqen mënyra se si e përfundon vitin me një festë reflektuese, të lehtë dhe që i afron nxënësit me njëri-tjetrin – shumë më shpërblyese sesa një festë e kushtueshme dhe e rrëmujshme në fund të vitit.
Një qasje alternative
Një version më i qetë i kësaj ideje është t’u kërkoni nxënësve të shkruajnë, në ditën e parë të shkollës, një letër për “veten e tyre të qershorit” në të ardhmen. Mund t’u jepni disa pyetje orientuese, si:
- Në cilat fusha dëshironi të përmirësoheni këtë vit?
- Përshkruani se si do t’i qaseni këtij viti shkollor ndryshe nga viti i kaluar.
Ashtu si me pyetësorët, lexojini vetë letrat – dhe sigurohuni që nxënësit ta dinë këtë – pastaj ruajini për pjesën tjetër të vitit shkollor, pa i përmendur më.Në ditën e fundit të mësimit, surprizojini nxënësit me letrat e tyre. Jepuni kohë t’i lexojnë në heshtje dhe të reflektojnë mbi fjalët që vetja e tyre e dikurshme kishte shkruar.
Më pas, jepuni mundësinë të ndajnë reflektimet e tyre në një diskutim në grup. Mund të pyesni: “Çfarë ju befasoi në letrën tuaj? Si do t’i përgjigjeshit vetes suaj të dikurshme në një letër tjetër?” Në shkollën ku kam punuar më parë, të gjithë nxënësit e klasës së tetë shkruanin letra për veten dhe ne ua shpërndanim pak para ceremonisë së kalimit në klasën tjetër. Ishte një moment emocional për ta, në prag të një ndryshimi të madh.
Rëndësia e reflektimit dhe përmbylljes
Si të rritur, e dimë vlerën e reflektimit në jetën tonë personale dhe profesionale. Të shohim pas na ndihmon t’i kuptojmë më mirë zgjedhjet tona dhe të ecim përpara me më shumë vetëdije.
Paraadoleshentët dhe adoleshentët kanë nevojë të praktikojnë aftësinë e vetë-reflektimit. Të dyja këto qasje ua mundësojnë këtë. Reflektimi mbi identitetin, punën dhe reagimet e të tjerëve i ndihmon ata të zhvillohen si nxënës dhe si pjesëtarë të komunitetit.
Nëse ju pëlqen të shikoni emisione humoristike apo seriale komike, ndoshta ju kanë pëlqyer ato që përfundojnë me një “callback” – një shaka ose situatë nga fillimi që rikthehet në fund. Publiku qesh më shumë sepse krijohet ndjenja e një shakaje të përbashkët që vetëm ata e kuptojnë. Kjo sjell edhe një ndjenjë të kënaqshme përmbylljeje, duke e lidhur fundin me fillimin.
Lidhja e fundit të vitit shkollor me fillimin e tij u jep nxënësve pikërisht këtë ndjenjë përmbylljeje. Ata mund të kujtojnë se sa nervozë ishin në ditën e parë të shkollës, kur iu përgjigjën pyetjeve për këngën e tyre të preferuar. Ky rikujtim mund t’ua tregojë se sa shumë janë zhvilluar gjatë vitit – jo vetëm në zgjedhjen e këngëve, por edhe në vetëbesimin e tyre.
Ky aktivitet kërkon shumë pak përgatitje. E vetmja gjë e rëndësishme është të filloni në ditën e parë të shkollës dhe të mbani mend t’i nxirrni përsëri pyetësorët në ditën e fundit të mësimit. Për shkak të angazhimeve të shumta në fund të vitit shkollor, është e lehtë ta harroni këtë aktivitet. Prandaj mund të jetë e dobishme ta shënoni në kalendar.
Është një aktivitet që nxënësit do ta kujtojnë me dashuri ndërsa përgatiten të kalojnë në klasën tjetër.
Artikull nga: Crystal Fremmert
Përkthim: Prinderimi.com
