Askush nuk hyn në prindërim duke i ditur të gjitha. Edhe pse shumë prindër përgatiten duke lexuar libra, duke kërkuar këshilla apo duke dëgjuar përvojat e të tjerëve, realiteti i rritjes së një fëmije mësohet çdo ditë, përmes momenteve të bukura, sfidave dhe gabimeve.
Me kalimin e kohës, shumë prindër kuptojnë se disa nga gjërat më të rëndësishme nuk i kishin mësuar para se të bëheshin prindër. Këto janë disa prej mësimeve që shumë prej tyre do të dëshironin t’i kishin ditur më herët.
Nuk ka prind perfekt
Një nga presionet më të mëdha që përjetojnë prindërit është ideja se duhet të bëjnë gjithçka në mënyrën e duhur. Por fëmijët nuk kanë nevojë për prindër perfektë; kanë nevojë për prindër të dashur, të pranishëm dhe të gatshëm të përmirësohen.
Gabimet janë pjesë e çdo marrëdhënieje. Ajo që ka më shumë rëndësi është mënyra si prindi rikthehet pas një momenti të vështirë: një falje, një bisedë e sinqertë dhe një përpjekje për të bërë më mirë mund të mësojnë shumë një fëmijë.
Fëmija nuk është një projekt për t’u përsosur
Para se të bëhen prindër, shumë njerëz imagjinojnë se roli i tyre është ta formësojnë fëmijën sipas një modeli të caktuar. Por me kalimin e kohës kuptojnë se fëmija nuk është një projekt që duhet “rregulluar”; ai është një person me temperament, interesa, mendime dhe ritëm të vetin.
Detyra e prindit nuk është të krijojë një kopje të vetes, por ta ndihmojë fëmijën të zbulojë se kush është.
Jo çdo problem kërkon një zgjidhje të menjëhershme
Një nga instinktet më të forta të prindërve është dëshira për t’ua larguar fëmijëve çdo vështirësi. Kur fëmija mërzitet, dështon ose përballet me një zhgënjim, prindi shpesh dëshiron ta zgjidhë menjëherë situatën. Por fëmijët mësojnë edhe përmes përvojave të vështira. Ndonjëherë dhurata më e madhe që mund t’u japim është prania jonë: t’i dëgjojmë, t’i mbështesim dhe t’u tregojmë se janë të aftë ta përballojnë atë që po ndodh.
Koha kalon më shpejt nga sa mendojmë
Shumë prindër thonë se para se të bëheshin prindër nuk e kuptonin sa shpejt do të kalonin vitet. Ditët e lodhshme me net pa gjumë, rrëmujë dhe rutina të përsëritura një ditë bëhen kujtime. Prandaj, përtej fotografive dhe arritjeve të mëdha, ia vlen të vlerësohen edhe momentet e zakonshme: një bisedë para gjumit, një përqafim i papritur apo një pyetje e vogël nga fëmija.
Edhe prindi ka nevojë të rritet
Prindërimi nuk ndryshon vetëm fëmijën; ndryshon edhe prindin. Ai nxjerr në pah durimin, frikërat, plagët e së kaluarës dhe mënyrën si kemi mësuar të lidhemi me të tjerët. Shumë prindër kuptojnë se për t’i ndihmuar fëmijët e tyre emocionalisht, duhet të punojnë edhe me veten.
Sipas teorisë së lidhjes së sigurt, të zhvilluar nga studiues si John Bowlby dhe e zgjeruar nga kërkime të mëvonshme në psikologjinë e zhvillimit, marrëdhënia e qëndrueshme dhe e ndjeshme mes prindit dhe fëmijës është një nga themelet më të rëndësishme për mirëqenien emocionale të fëmijës.
Në fund…
Ndoshta gjëja më e rëndësishme që shumë prindër do të dëshironin ta dinin më herët është kjo: fëmijët nuk kanë nevojë për një jetë pa gabime dhe vështirësi. Ata kanë nevojë për një marrëdhënie ku ndihen të dashur, të dëgjuar dhe të pranuar.
Prindërimi nuk është një rrugëtim drejt përsosmërisë. Është një rrugëtim ku prindi dhe fëmija mësojnë dhe rriten së bashku.
Referenca:
* Bowlby, J. – Attachment and Loss.
* Center on the Developing Child, Harvard University – Research on responsive relationships and child development.
* Siegel, D. J., & Bryson, T. P. – The Whole-Brain Child.
