Çfarë ndodh kur i ndalojmë ndjenjat e fëmijëve?
A mundet fëmija të flakë këto ndjenja nga jeta e tij vetëm pse ia ndalojmë ne? Sigurisht që jo. Ai veçse përpiqet ta shtypë e të mos e bëjë të dukshme ndjenjën e tij. Nëse e bën të dukshme këtë, ai mendon se të tjerët nuk do e respektojnë (atë), ndjenjat e tij. Sado t’i ndalohet, ai e përjeton këtë ndjenjë, e këto ndjenja që nuk i heq nga jeta e tij, ia pakësojnë respektin që kanë për veten.
Ne i ndalojmë fëmijët meshkuj të qajnë, e fëmijët femra të qeshin. Burrat nuk qajnë, ndërsa femrat nuk mund të gajasen pa masë. Të dyja palët e kanë të ndaluar të nevrikosen; sidomos karshi të rriturve. Këto ndalesa që na vendosen në fëmijëri, për fat të keq na shoqërojnë edhe në maturi. Detyrohemi të jetojmë në këtë jetë me një vetëvlerësim të mangët.
Por, ky nuk është fat. Ashtu siç zhvillojmë dashurinë për veten në, ashtu mund të zhvillojmë edhe vetëvlerësimin që na është dëmtuar në fëmijëri.
Mund të provojmë sërish të njëjtën mënyrë: cilat janë karakteristikat e njerëzve ndaj të cilëve kemi respekt? Mendoj se nuk ka asnjë kundërshtim nëse i lemë mënjanë karakteristikat fizike; sepse ne nuk mund të respektojmë askënd nëse është i bukur apo i shëmtuar. Karakteristikat që përcaktojnë të kemi apo jo respekt, janë të brendshme. Vetëm kur fillojmë të vëzhgojmë me kujdes se cilat janë karakteristikat e brendshme që ngjallin respektin te ne, atëherë fillojmë t’i shohim qartësisht. Mund të themi se karakteristika e përbashkët te njerëzit që kemi respekt, është respekti që ata tregojnë për ndjenjat. Këta njerëz nuk i fshehin ndjenjat që ne konsiderojmë si dobësi. Ne kemi respekt për ta se bëjnë atë që nuk bëjmë dot ne.
Njerëzit që fshehin dobësitë e frikën e tyre e kanë të pashmangshëm respektin e brendshëm për ata që nuk kanë nevojë t’i fshehin ato. Sepse ata bëjnë gjërat që këta nuk mund t’i bëjnë.
Përgatiti: Perparim Blakaj, Prinderimi.com
Autor: Saim Koç & Nil Gün, ”Vetëvlerësimi”
