Besimi është forca për të kaluar problemet me të cilat përballemi, dëshira për të mësuar, potenciali, aftësia dhe besimi për t’i zhvilluar të gjitha këto. Kushedi sa mundësi kemi humbur për shkak të mungesës së besimit. Frika e refuzimit, mbase është bërë shkak që ne të humbasim një të dashur. Mbase ajo që kemi humbur nuk është një e dashur, por jeta. Mbase e kemi kaluar jetën duke punuar në një punë që nuk e kemi dashur vetëm për shkak të besimit.
Besimi njëqind për qind te realiteti na shtyn të mos e ulim kokën para frikës, apo shqetësimit edhe në ditën më të vështirë, por ky besim është aq pranë nesh sa edhe një këndvështrim.
Dinjiteti, do të thotë të mos ndryshosh sjelljet, mendimet dhe ndjenjat për shkak të një interesi apo miratimi.
Dinjiteti është ekuilibri i ndërgjegjes. Dinjitet është të jetosh në harmoni me vlerat etike.
Ndonjëherë, dinjiteti ngatërrohet me krenarinë. Krenaria është një koncept që ka lidhje me egon negative, ndërsa dinjiteti është një koncept që ka lidhje me “Unin” tonë.
Për shembull: dinjiteti, pranon me maturi gabimin në rastet kur nuk ka të drejtë, ndërsa krenaria nuk e pranon këtë gabim. Dinjiteti është ai që i pranon gabimet, ndërsa krenaria i fsheh ato. Njerëzit e pazhvilluar i drejton krenaria (Ego), ndërsa njerëzit e zhvilluar i drejton dinjiteti (Uni). Për shembull ne themi; krenari mashkullore, por në fakt flasim për dinjitetin njerëzor.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Saim Koç & Nil Gün, ”Vetëvlerësimi”
