Nëse fëmija nuk i shpreh dot me fjalë ndjenjat negative apo pozitive që i mblidhen përbrenda, në këtë pikë nisin problemet.
Fëmija që nuk arrin të shprehet, bëhet agresiv, zevzek, emocional dhe tekanjoz. Mjaft që dikush t’i thotë edhe fjalën më të vogël dhe është gati t’ia plasë të qarit apo të bëhet agresiv. Një fëmijë që nuk shprehet dot me fjalë, e gjen rrugëdaljen tek e qara ose tek të bërtiturit.
Ç’duhet të bëjnë prindërit?
Nëse fëmija nuk ka një prind që e pranon siç është, nëse nuk arrin t’i shprehë përjetimet e brendshme ose kur shprehet nuk merret seriozisht, një fëmijë i tillë është si një tenxhere me presion gati për të shpërthyer.
Nëse fëmija flet, por nëna nuk ia ndan sytë tele- vizorit, apo nëse fëmija tregon me emocion çfarë ka përjetuar në shkollë, por babai nuk e lëshon për asnjë çast nga dora gazetën dhe nuk e sheh në sy fëmijën, një komunikim i tillë jo vetëm nuk ndihmon që fëmijës t’i shuhet zjarri i brendshëm, por përkundrazi ia ndez akoma më keq atë.
Fëmija arrin të shprehet e t’i nxjerrë problemet që ka përbrenda vetëm me një prind dëgjues e mirëkuptues.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Dr. Adem Güneş, “Si veprojnë fëmijët dhe pse?”
