Rezultatet e PISA-s kanë hapur një diskutim të domosdoshëm për gjendjen e arsimit në Kosovë. Rezultatet e ulëta nuk mund të shpjegohen me një faktor të vetëm, prandaj edhe përgjigjja ndaj tyre nuk mund të kufizohet në një masë të vetme. Pas publikimit të rezultateve, është e rëndësishme të rikthehemi te faktorët që ndikojnë në përqendrimin, angazhimin dhe përvojën e nxënësve në shkollë. Një prej çështjeve që meriton vëmendje është edhe përdorimi i telefonave gjatë procesit mësimor-shkruan Albert Kurtulaj-Prind.
Besoj se është e nevojshme që tema e telefonave që nxënësit bartin dhe përdorin në shkolla të trajtohet përsëri, por kësaj here jo vetëm si çështje e ndalimit, por si çështje e zbatimit praktik dhe përgjegjësisë së përbashkët.
Nëse ekziston një Udhëzim Administrativ dhe vendim përkatës që rregullon përdorimin e telefonave gjatë procesit mësimor, atëherë DKA-të dhe shkollat duhet të ndërmarrin hapa konkretë për zbatimin e tij në mënyrë të njëtrajtshme.
Një zgjidhje praktike do të ishte që çdo klasë të pajiset me një dollap ose kuti të posaçme për telefonat e nxënësve. Në fillim të mësimit, telefonat vendosen në hapësirat e përcaktuara dhe qëndrojnë aty deri në përfundim të procesit mësimor. Kjo do ta bënte rregullin më të qartë, më të zbatueshëm dhe do të shmangte debatet e panevojshme gjatë orës.
Natyrisht, kjo duhet të shoqërohet me rregulla të qarta për përgjegjësinë, sigurinë dhe rastet e jashtëzakonshme, në mënyrë që masa të jetë praktike dhe e pranueshme për të gjithë.
Edhe prindërit kanë një rol të rëndësishëm. Nëse shkolla vendos kufizime për përdorimin e telefonit gjatë mësimit, prindërit duhet ta mbështesin këtë rregull dhe të shmangin komunikimin me fëmijët gjatë orës për çështje që nuk janë urgjente. Në raste të jashtëzakonshme, komunikimi mund të bëhet përmes shkollës.
Qëllimi nuk është t’ua marrim nxënësve telefonat, por të krijojmë një hapësirë ku nxënësi të jetë i përqendruar te mësimi. Klasa duhet të jetë hapësirë për mësim, përqendrim, bashkëpunim dhe komunikim të drejtpërdrejtë.
Në fund, diskutimi për telefonat duhet të shihet si pjesë e një reflektimi më të gjerë që rezultatet e PISA-s na kanë bërë të domosdoshëm. Nëse duam të kuptojmë pse nxënësit tanë po arrijnë rezultate të ulëta, duhet të shqyrtojmë të gjithë faktorët që ndikojnë në procesin mësimor: nga cilësia e mësimdhënies dhe përqendrimi i nxënësve, te mungesat, mjedisi shkollor, mbështetja e prindërve dhe mënyra se si teknologjia përdoret në jetën e përditshme.
Prandaj, çështja e telefonave nuk duhet të mbetet vetëm një debat për ndalim apo lejim. Ajo duhet të na shtyjë të pyesim se çfarë mjedisi po krijojmë për të mësuar dhe çfarë përgjegjësie kemi secili në këtë proces.
Zbatimi i rregullit duhet të shoqërohet me zgjidhje konkrete, infrastrukturë të përshtatshme dhe bashkëpunim mes shkollës, mësimdhënësve, DKA-ve, nxënësve dhe prindërve. Rezultatet e PISA-s nuk janë vetëm një tabelë me pikë; ato janë një thirrje për të parë më nga afër problemet e sistemit dhe për të vepruar aty ku mund të bëjmë ndryshimin.
Rregullat kanë kuptim kur janë të qarta, kur krijohen kushtet për zbatimin e tyre dhe kur mbështeten nga të gjithë.
Albert Kurtulaj
