Një raport global tregon se 64% e njerëzve i japin përparësi lehtësisë ndaj cilësisë. Shkenca e sjelljes tregon pse përqafimi i “vështirësisë së dobishme” është thelbësor për suksesin.
Një 64% e profesionistëve në mbarë botën tashmë i japin përparësi lehtësisë ndaj cilësisë, duke zgjedhur qëllimisht zgjidhje më të thjeshta edhe kur e dinë se rezultatet do të jenë më të dobëta. Ky fenomen, i cilësuar si “dorëzim kognitiv”, po përhapet si në mjediset profesionale, ashtu edhe në ato arsimore, i nxitur nga obsesioni modern me komoditetin.
Sipas të dhënave nga aplikacioni Hint, i cili anketoi më shumë se 14,000 persona në SHBA, Mbretërinë e Bashkuar, Australi dhe Amerikën Latine, njerëzit po përjetojnë një rënie shqetësuese të tolerancës ndaj vështirësive. Megjithatë, shkencëtarët e sjelljes argumentojnë se mbrojtja e vazhdueshme nga vështirësitë është një gabim themelor.
Në një artikull për Forbes, Dr. Tracy Brower thekson konceptin e “vështirësisë së dobishme” (desirable difficulty) – ideja se përfshirja në detyra sfiduese është një nevojë biologjike dhe psikologjike për rritjen njerëzore.
Në vend që të kërkojmë gjithmonë rrugën me rezistencën më të vogël, shkenca tregon se përballimi i punëve të vështira sjell pesë përfitime të rëndësishme dhe të matshme për mirëqenien tonë njohëse dhe emocionale.
1. Të mësuarit më i thellë dhe ruajtja më e mirë e njohurive
Kur detyrat janë të lehta, truri e përpunon informacionin në mënyrë sipërfaqësore. Hulumtimet e publikuara nga Association for the Study of Medical Education (ASME) tregojnë se kur në procesin e të nxënit futet një element vështirësie ose sfide, truri punon më shumë për ta koduar informacionin.
Kjo “vështirësi e dobishme” i detyron rrugët nervore të forcohen, duke bërë që njohuria të mos memorizohet vetëm përkohësisht, por të përvetësohet më thellë dhe të rikujtohet më lehtë edhe nën presion. Megjithatë, 62% e të anketuarve pranuan se shmangin në mënyrë aktive aktivitetet që i lodhin mendërisht, duke penguar kështu zhvillimin e tyre intelektual.
2. Angazhim më i madh njohës (Kognitiv)
Mërzia është shpesh rezultat i detyrave që nuk kërkojnë pothuajse aspak përpjekje mendore. Sipas gjetjeve të publikuara në revistën Instructional Science, detyrat komplekse dhe të vështira i shtyjnë njerëzit drejt një procesi më të thellë të përpunimit të informacionit.
Kur një problem kërkon përpjekje të vërtetë për t’u zgjidhur, vëmendja jonë mprehet dhe bëhemi më të përqendruar në momentin e tanishëm. Ky angazhim i thellë është një parakusht për inovacionin. Megjithatë, 66% e njerëzve raportojnë se i braktisin opsionet komplekse përpara se të përcaktojnë nëse ato ofrojnë një zgjidhje më të mirë.
3. Aftësi më të zhvilluara për zgjidhjen e problemeve
Përballimi i gjërave të vështira funksionon si një lloj stërvitjeje me rezistencë për mendjen.
Sa herë që një person këmbëngul përmes një detyre të vështirë, ai zgjeron “paketën” e aftësive të tij njohëse. Ekspozimi i vazhdueshëm ndaj kompleksitetit e trajnon trurin të dallojë modele, të përshtatet me ndryshoret e reja dhe të krijojë zgjidhje novatore kur shfaqen situata të papritura.
Profesionistët që zakonisht shmangin vështirësitë mund të ndihen të bllokuar kur sistemet e zakonshme dështojnë, ndërsa ata që e përqafojnë sfidën janë më të përgatitur për të përballuar kaosin dhe të papriturat.
4. Rregullimi emocional dhe disiplina
Të bësh diçka të vështirë rrallëherë është e këndshme në momentin kur e bën. Kjo kërkon të menaxhosh frustrimin, lodhjen dhe dëshirën për t’u dorëzuar. Duke u angazhuar vullnetarisht në detyra sfiduese, njerëzit ushtrojnë aftësinë për të rregulluar emocionet e tyre. Ata mësojnë të bëjnë dallimin midis shqetësimit të menjëhershëm që ndiejnë dhe qëllimeve të tyre afatgjata.
Kjo disiplinë mund të ndikojë edhe në fusha të tjera të jetës, duke ndihmuar në marrjen e vendimeve më të mira financiare, ndërtimin e marrëdhënieve më të shëndetshme dhe ruajtjen e këmbënguljes gjatë projekteve afatgjata, pa pasur nevojë për kënaqësi të menjëhershme.
5. Kënaqësi më e madhe dhe vetëvlerësim më i lartë
Kënaqësia që vjen nga komoditeti i menjëhershëm është jetëshkurtër; ndërsa kënaqësia që fitohet përmes përpjekjes së madhe mund të jetë shumë më e qëndrueshme. Kapërcimi i një sfide të rëndësishme mund të ndryshojë mënyrën se si një person e percepton veten. Ai krijon një bindje të mbështetur në përvojë se ne mund të rritemi, të përmirësohemi dhe të kapërcejmë vështirësitë.
Kjo ndjenjë e vetë-efikasitetit nxit një optimizëm më të vërtetë. Kur njerëzit kuptojnë se kanë brenda vetes aftësinë për t’i përballuar dhe kapërcyer vështirësitë, niveli i ankthit të tyre mund të ulet dhe kënaqësia e përgjithshme me jetën mund të rritet.
Në fund
Ndërsa teknologjia vazhdon të eliminojë gjithnjë e më shumë vështirësi dhe përpjekje nga jeta e përditshme, aftësia për të kërkuar vullnetarisht sfida dhe për të këmbëngulur përballë tyre po bëhet një avantazh gjithnjë e më i rrallë dhe i vlefshëm.
E ardhmja nuk u përket domosdoshmërisht atyre që gjejnë rrugën më të lehtë, por atyre që mësojnë t’i përballojnë rrugët e vështira.
Artikull nga: Tracy Brower
Përkthim: Prinderimi.com
