Kur një prind thotë: “Djali im zgjohet natën çdo orë”, pas kësaj fjale fshihet lodhje, ankth dhe ndonjëherë edhe ndjenja fajësie. Gjumi i çrregullt i një fëmije 11-muajsh nuk është thjesht një sfidë logjistike, por një çështje delikate që lidhet drejtpërdrejt me lidhjen nënë-fëmijë, zhvillimin emocional dhe ndjenjën e sigurisë që ai ka në atë fazë të jetës.
Prandaj, nuk mjafton vetëm të “vendosim rregulla”, por duhet të kuptojmë kuptimin e këtyre zgjimeve dhe çfarë na tregojnë ato:
1. Mos e luftoni lidhjen, përforcojeni atë!
Faza në të cilën ndodhet një fëmijë rreth moshës 11 muajshe është thelbësore për ndërtimin e lidhjes së sigurt emocionale me nënën. Të largosh një fëmijë nga afërsia fizike me nënën gjatë natës në këtë moshë është jo vetëm e parakohshme, por mund të jetë edhe dëmtuese për ndjenjën e sigurisë së tij.
“Në periudhën gjatë lidhjes, vendi i një fëmije është pranë nënës.” – Psikolog klinik
Nëse e keni provuar ta mësoni të flejë në dhomën e tij dhe ai ka qarë shumë, kjo është një shenjë proteste emocionale, jo vetëm një “mungesë rregulli”. Fëmija ka nevojë t’ju ketë pranë për t’u ndjerë i mbrojtur dhe i qetë.
2. Rutina e gjumit nuk ndërtohet me ndarje, por me butësi
Për të rikthyer një rregull në gjumin e fëmijës, nuk ka nevojë për metoda të ashpra, por për stabilitet emocional dhe përqendrim në ritëm të përditshëm. Ja disa hapa praktikë që mund të aplikoni:
-
Kthejeni fëmijën në shtratin tuaj përkohësisht. Kjo do të përforcojë ndjenjën e sigurisë dhe do të ndihmojë në zvogëlimin e zgjimeve të shpeshta.
-
Vendosni një rutinë të qëndrueshme para gjumit: banjë e ngrohtë, përkëdhelje, një këngë e butë ose tregim i qetë.
-
Krijoni një ambient të errët dhe të qetë, pa stimuj të fortë dritash ose zhurmash.
-
Përpiquni të ruani orarin e fiksuar të gjumit çdo natë, edhe nëse fëmija nuk bie menjëherë në gjumë.
3. Mos prisni “gjumë perfekt” në këtë moshë
Zgjimet e natës janë normale për fëmijët nën moshën 2 vjeç, sidomos për ata që janë në proces të zhvillimit të ndarjes nga nëna ose po kalojnë ndryshime të mëdha si dalja e dhëmbëve apo rritja e ritmit motorik.
“Gjumin e qetë fëmija mund ta bëjë vetëm në shtratin e nënës.”
Kjo nuk do të thotë që fëmija nuk do të mësojë kurrë të flejë vetëm, por është tregues se për momentin ai nuk është i gatshëm të përballet me gjumin i vetëm.
Dy shqetësimet më të mëdha të gjumit të fëmijëve: tmerret e natës dhe makthet e natës
4. Ndryshimet vijnë gradualisht, jo përmes presionit
Në vend që të vendosni që një natë fëmija “duhet” të flejë në dhomën e tij, synoni një tranzicion të butë dhe të respektueshëm ndaj ndjenjave të tij. Pasi të rikthehet ndjenja e sigurisë, mund të provoni t’i krijoni një hapësirë të re gjumi pranë jush (si një krevat i vogël afër shtratit tuaj) për të filluar shkëputjen graduale.
Rregulli më i mirë është ndjeshmëria
Fëmija nuk ka një problem me “rregullin e gjumit” ai ka nevojë për mbështetje, siguri dhe ritëm. Prindërimi i ndjeshëm nuk është mungesë disipline, por udhëheqje me butësi dhe qëndrueshmëri.
Në vend që të vendosim rregulla për fëmijën, vendosim rregulla në vetvete si prindër: që të jemi të durueshëm, të qëndrueshëm dhe të ndjeshëm ndaj ritmit të fëmijës sonë.
