Jetët e fëmijëve preken nga ngjarje të vështira rregullisht, pavarësisht sa shumë përpiqen prindërit t’i mbajnë larg botës së “gjërave të këqija”. Edhe pse të rriturit mund të përpiqen të shmangin temat e vështira, fëmijët shpesh e ndiejnë kur diçka e trishtueshme ose e frikshme po ndodh. Nëse ne nuk flasim me ta, një fëmijë mund ta mbivlerësojë atë që nuk shkon ose ta keqkuptojë heshtjen tonë.
Në vend që t’i mbrojmë nga realiteti, ne duhet të ndërmarrim një qasje proaktive, duke diskutuar ngjarje të vështira në një gjuhë të përshtatshme për moshën e tyre. Kjo lloj bisede, ndonëse mund të mos duket e lehtë, e ndihmon një fëmijë të ndihet më i sigurt dhe më i mbrojtur, duke ditur se ka një prind të disponueshëm dhe mbështetës./prindërimi
Pse biseda e hapur është thelbësore?
Mbajtja e një qëndrimi proaktiv është hapi i parë drejt ndërtimit të një komunikimi të shëndetshëm. Kur prindërit e fillojnë bisedën, ata i bëjnë të ditur fëmijëve se janë aty për t’i udhëhequr. Heshtja, nga ana tjetër, mund të rrisë ankthin dhe konfuzionin. Hulumtimet e fundit nga Mental Health Foundation theksojnë se fëmijët shpesh marrin sinjale emocionale nga të rriturit rreth tyre, prandaj është thelbësore që prindërit të menaxhojnë emocionet e tyre fillimisht. Duke folur për tema të vështira, prindërit u tregojnë fëmijëve se nuk ka tema tabu dhe se shtëpia është një vend i sigurt ku mund të shprehin frikën, trishtimin ose pyetjet e tyre pa gjykim.
Si të drejtoni bisedën me kujdes?
Përpara se të flisni me fëmijën, planifikojeni bisedën në mendjen tuaj. Mblidhni mendimet tuaja dhe, nëse është e nevojshme, praktikoni atë që do të thoni. Më pas, gjeni një moment të qetë kur nuk ka shpërqendrime, ndoshta pas darkës ose gjatë një ecjeje.
Këtu janë hapat thelbësorë për të udhëhequr bisedën:
Filloni duke dëgjuar
Hapi i parë është të zbuloni se çfarë dinë fëmijët tuaj. Sipas Pine Rest Newsroom, filloni me pyetje të hapura si, “Çfarë keni dëgjuar për këtë?” ose “Çfarë po thonë shokët e tu?” Më pas, dëgjoni me vëmendje. Kjo qasje ju ndihmon të kuptoni perceptimin dhe shqetësimet e tyre, duke ju dhënë mundësinë të ndërtoni përgjigjen tuaj mbi atë që ata tashmë e dinë.
Flisni me sinqeritet dhe thjeshtësi
Paraqitni faktet në një nivel që ata mund ta kuptojnë, pa dhënë detaje grafike ose të tepërta. Nëse një fëmijë i vogël pyet se çfarë do të thotë vdekja, mund të përdorni shpjegime të thjeshta, si p.sh., “ata nuk ndiejnë më uri, etje, frikë apo dhimbje.” Për fëmijët më të mëdhenj, mund të ofroni më shumë informacion, por gjithmonë në mënyrë të përshtatshme për moshën. Nëse nuk e dini përgjigjen e një pyetjeje, si p.sh. “Pse e bënë këtë njerëzit e këqij?”, është krejtësisht në rregull të thoni “Nuk e di.”
“Në fund të bisedës, sigurojini fëmijët tuaj se do të bëni gjithçka që dini për t’i mbajtur ata të sigurt dhe për t’u kujdesur për ta.”
Pranoni emocionet tuaja dhe të tyre
Është në rregull t’i pranoni ndjenjat tuaja para fëmijëve, si p.sh. “Edhe unë jam pak i trishtuar për këtë”. Kjo u tregon atyre se jeni një njeri dhe se emocionet e vështira janë pjesë e jetës. Ajo që është më e rëndësishme, ata shohin se edhe pse jeni të mërzitur, mund të mblidhni veten dhe të vazhdoni përpara. Sipas NSPCC, prindërit duhet të jenë një model për menaxhimin e emocioneve.
Rikujtoni sigurinë dhe dashurinë
Në fund të çdo bisede, sigurojini fëmijët tuaj se do të bëni gjithçka për t’i mbajtur të sigurt. Përforcojini atyre idenë se ka shumë njerëz të mirë në botë që punojnë për të ndihmuar dhe se ata janë të dashur. Kjo siguri është themeli i shëndetit emocional të një fëmije.
Rëndësia e vetëkujdesit dhe kufizimit të ekspozimit
Të flasësh dhe të përjetosh lajme tragjike mund të jetë shumë e lodhshme. Është thelbësore që prindërit të kujdesen edhe për veten. Kufizoni ekspozimin ndaj lajmeve, veçanërisht në televizor ose rrjetet sociale, dhe shmangni ekspozimin e fëmijëve ndaj imazheve grafike. Bëni një pushim, angazhohuni në aktivitete fizike dhe bëni diçka që ngre moralin tuaj dhe të familjes. Kur ju jeni të qetë, edhe fëmijët tuaj do të ndihen më të sigurt.
