SI TIA SHPJEGOJMË VDEKJEN FËMIJËS?
Fenomeni i vdekjes duhet shpjeguar konform periu- dhës së zhvillimit të fëmijës. Pasi të kenë mbushur katër vjeç fëmijët nisin dalëngadalë të kuptojnë konceptin e vdekjes, bëhen më kuriozë lidhur me të, dhe kjo është koha e duhur kur mund të nisim t’ua shpjegojmë këtë dukuri. Para kësaj moshe nuk ka nevojë t’u flasim dhe as t’ua shpjegojmë fundin e jetës. Mjafton t’u themi se “vdiq, nuk do të kthehet më”.
Qasje të gabuara?
- “Ai/ajo është në spital.”
- “Ai/ajo fluturoi drejt qiellit.”
- “E morën engjëjt.”
- “Na shikon nga qielli.”
Mos i përdorni këto shprehje abstrakte. E para është ga- bim ngaqë fëmija, si rrjedhojë e moshës, do ta marrë si të vërtetë imazhin “spital” dhe do të presë që i ndjeri të kthe- het, ndaj dhe si përfundim do të zhgënjehet. Kur të vërtetojë se ai/ajo nuk kthehet më, do t’i lëkundet besimi që ka për ju dhe për jetën.
Qasje të drejta
U thoni të vërtetën sa më shpejt që të jetë e mundur.
Mos thoni iku apo shkoi, por vdiq.
Tregojani ndjenjat tuaja pa akte të trishta.
Jepini mundësinë që të pyesë.
Jini të ndjeshëm ndaj dhimbjes që mund të shfaqë fëmija. Përqafojeni, putheni, shikojeni me syrin e mi- rëkuptimit dhe empatisë.
Mos i shprehni para fëmijëve vendimet tuaja ekstreme. Nuk duhet të dalin nga goja juaj shprehje si: “O Zot, ma merr shpirtin!” “Edhe unë dua të vdes!” “Më mirë të kisha vdekur!”
Lajmin e vdekjes duhet t’ia thotë njeriu më i afërt i tij/saj.
Vetëdijësojeni edhe rrethin tuaj të afërt, në mënyrë që të mbështesin qëndrimet e juaja.
Më pas pikturoni një vend të bukur, ku fëmija ndihet i sigurt, rehat dhe i lumtur, dhe vareni në dhomën e tij.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Prof. Dr. Abdul Kerim Bekkar, “Problemet e fëmijëve”
