Liderët e jashtëzakonshëm bëjnë gjithçka për të ngritur vetëvlerësimin. Ju çuditeni se çmund të bëjnë njerëzit kur kanë besim te vetja.
– Sam Walton.
Dashuria ndaj vetes
Pranimi ashtu siç jemi është një ndjenjë që e fitojmë që nga momenti kur lindim nga prindërit tanë, ndiejmë se na duan dhe na pranojnë. Në këtë mënyrë fillojmë të zhvillojmë dashurinë ndaj vetes.
Për shembull; një nënë që pret të lindë një djalë, e ka shumë të vështirë të pranojë se fëmija është vajzë. Fëmija e ndien zhgënjimin që përjeton nëna (e sigurisht babai). Ka shumë prindër që e teprojnë – i rrisin djemtë si vajza, ose vajzat si djem.
Ka fëmijë që janë produkt i shtatzënive të padëshiruara. Ka edhe nga ata fëmijë që kanë ardhur në këtë botë si “objekt” i shpëtimit të një martese. Disa fëmijë, vijnë në jetë për të hequr vetminë e nënës së tyre në një martesë; fëmija është lodra e garantuar e nënës. Disa fëmijë vijnë në jetë për të garantuar ditët e pleqërisë së prindërve. Fëmijët vijnë në jetë me këshillat për t’i qenë mirënjohës pafundësisht prindërve të tyre. Këta janë fëmijët e nënave që thonë: “Unë kam bërë gjithçka për ty.”
Këta fëmijë e kanë shumë më të nevojshëm miratimin. Nëse nuk e zhvillojnë dashurinë ndaj vetes me një përpjekje të vetëdijshme në maturi, e kalojnë jetën dukë lypur miratim.
Këtu nuk bëhet fjalë për miratimin praktik, por për miratimin social. Miratimi praktik është një lloj miratimi për të cilin kanë nevojë edhe personat më të zhvilluar. Gjithmonë është dikush që i bën gjërat më mirë se ne, pra ne kemi nevojë për miratimin e tyre. Kjo është e nevojshme që ne të mund të bëjmë më të mirën. Ndërsa miratimi social është ai lloj miratimi që kërkohet për ekzistencën tonë. Nëse nuk e kemi të zhvilluar sa duhet dashurinë ndaj vetes, pushtohemi nga ndjenja e refuzimit të ekzistencës kur ndeshemi me mosmiratimin e sjelljeve tona.
Çdo kritikë që na drejtohet është një dëshmi e mungesës së dashurisë.
Prindërit na plotësojnë kushtet që ne të jemi të dëshiruar. Ne mendojmë se do të na duan nëse bëhemi fëmijë të urtë, dëgjojmë fjalën, apo sillemi siç duan ata.
Përgatiti: Perparim Blakaj, Prinderimi.com
Autor: Saim Koç & Nil Gün, ”Vetëvlerësimi”
