Dhe një grua që mbante në prehër foshnjën e vet foli: Na fol për fëmijët, dhe i urti u gjegj:
Fëmijët, që ju i mendoni sikur i keni në pronësi, nuk janë tuajët: ata janë djemtë e vajzat e mallit, që jeta i ka për veten kur vuan.
Përmes jush erdhën në këtë rrokulli, por nuk janë nga ju. Ata janë amanet, jo plaçka për ju.
Mund t’u falni dashuri, por mendimet kurrsesi; kanë të vetat gjithsesi.
Mund t’u ofroni një kopsht për trupat, por jo për shpirtrat, sepse shpirtrat e tyre jetojnë në pallatet e së ardhmes, që ju nuk mund t’i vizitoni as në ëndrrat tuaja. Mund të gjakoni t’u ngjani disi, por mos u mundoni që ata t’ju ngjajnë ju, kurrsesi.
Se jeta nuk shkon mbrapa, nuk merret me të kaluarën. Ju jeni harqet prej të cilëve nisin shtegtimin fëmijët tuaj. Ai që tërheq harkun sheh synimin brenda pafundësisë, e si shigjetë i tërheq që të arrijnë mirësinë. Nderoni vullnetplotë të shigjetarit duar, sepse fuqia që hedh atë shigjetë do harkun po aq sa shigjetën e larguar.
– Halil Xhibran
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Ramazan Shimshek, ”Fëmijët e tabletit” (Metoda psikologjike të kohës për fëmijët e kohës)
