Le të fillojmë duke kuptuar së pari se fëmijët kalojnë nëpër etapa të ndryshme zhvillimi. Është në dobi të prindërve që të familjarizohen me këto etapa, pasi në çdo fazë nevojat dhe kërkesat e të qenit prind ndryshojnë.
Fazat e zhvillimit të fëmijës mund të ndahen si më poshtë:
- Foshnje
- Kalamaj (që sapo kanë filluar të ecin)
- Parashkollorë (mosha 0-7 vjeç);
- Para-adoleshentë (mosha 8-11 vjeç);
- Adoleshentë të rinj (mosha 12-14 vjeç);
- Të rritur të rinj (mosha 15-22 vjeç).
Në secilën nga këto etapa, fëmijët kërkojnë burime të ndryshme fizike, emocionale, shoqërore dhe psikologjike nga prindërit.
Në fund, fëmija kalon nga gjendja e varësisë së plotë në atë të pavarësisë së pothuajse të plotë. Është e rëndësishme që prindërit dhe fëmijët t’i përballojnë me sukses këto kalime. Teoricienët e konfliktit vërejnë se prindërit dhe të rriturit e rinj shpesh garojnë për pushtet dhe burime. Secili dëshiron të kontrollojë tjetrin, dhe ata shpesh kanë ide të ndryshme për shpërndarjen e burimeve (si paraja, hapësira dhe koha).
Teksa fëmijët bëhen adoleshentë dhe më pas të rritur, prindërit duhet t’i ridrejtojnë energjitë e tyre larg fëmijëve e drejt jetëve të tyre. Më pas, ekuilibri kthehet mbrapsht kur prindërit bëhen të moshuar dhe ndoshta varen nga fëmijët e tyre. Pavarësia shndërrohet në ndërvarësi, ku gjithmonë do të ketë këshillime të ndërsjella, konsultime dhe pjesëmarrje në kujdes midis fëmijëve dhe prindërve.
Autor: H. Altalib, O. Altalib dhe A. Ebusulejman, 2022
Udhëzues për rritjen e fëmijëve: Marrëdhëniet prind-fëmijë
