DR. PAUL RUSKIN
Dr. Paul Ruskin, duke u shpjeguar studentëve simptomat psikologjike të pleqërisë, lexoi këtë ngjarje:
- Pacienti as flet e as i kupton ato që i thonë.
- Nganjëherë pëshpërit gjëra pa kuptim për orë me radhë.
- S’ka asnjë ide për kohën, vendin apo për ndonjë njeri.
- Kur ia përmendin emrin reagon menjëherë. Por, ç’e do!
- Kam gjashtë muaj që jam pranë tij, dhe nuk tregon interes as për pamjen e vet e as nuk është bashkëpunues kur i bëhet shërbim.
- E ushqejnë, e pastrojnë dhe e veshin të tjerët.
- Ushqimi i jepet në trajtë purjeje, sepse nuk ka dhëmbë.
- Këmishën e ka vazhdimisht me fasha për shkak të pështymës e ligës.
- Është i palëvizshëm.
- Gjumin nuk e bën të rregullt.
- Zgjohet kah gjysma e natës dhe ia jep piskamave, kështu që zgjon edhe të tjerët.
- Në të shumtën e rasteve është i lumtur, por nganjë- herë bëhet nevrik pa asnjë nevojë, dhe bërtet e qan derisa t’i afrohet dikush e ta qetësojë.
Pasi e rrëfeu këtë, Dr. Ruskin-i i pyeti studentët nëse do të donin të kujdeseshin për një person të tillë. Studentët iu përgjigjën me “jo”. Dr. Ruskin-i u tregoi atyre se ishte ai vetë që e bënte një gjë të tillë me kënaqësi, duke shtuar se edhe ata duhet të jenë të gatshëm për të mbikëqyrur një të sëmurë si rasti i mësipërm, por ata u habitën.
Më pas, Dr. Ruskin-i nxori një fotografi dhe u tha që t’ia kalojnë njëri-tjetrit.
Në fotografi ishte vajza gjashtëmuajshe e vetë doktorit.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Ramazan Shimshek, ”Fëmijët e tabletit” (Metoda psikologjike të kohës për fëmijët e kohës)
