KAM BESIM
Besimi në vetvete fillon nga besimi tek të tjerët. Foshnja e vogël për të mbijetuar varet tërësisht nga e ëma. Në vijim, jo fort larg në kohë fillon të varet edhe nga i ati e nga gjithë të tjerët që kujdesen për të.
Marrëdhënia e të lidhurit me dikë, që qëndron në themelet e besimit në vetvete, krijohet falë një përshtatjeje të vazhdueshme mes prindërve e fëmijëve të tyre.
• Bebja (0-9 muaj) e di që nëse qan do t’i japin qumësht, do t’i ndërrojnë pelenat e do ta përkëdhelin.
• Zbuluesi (9-18 muaj) nuk kalon pa e vënë re se prindërit e tij e mbrojnë nga rreziqet, që lidhen me kureshtjen e tij të pangopur.
• Pas krizës së tij të paharrueshme në qendrën tregtare, vendimmarrësi (18-36 muaj) nuk ka dyshime mbi faktin se prindërit vazhdojnë ta duan si më parë.
• Dhe së fundmi, magjistari (3 – 6 vjeç) e di mirë që prindërit i dëgjojnë rrëfimet e tij me dëshirë, por nuk i zënë besë fare.
Besimi zë rrënjë nëse fëmija ndien se prindërit ia mbështesin kënaqësitë, e duan dhe i caktojnë kufij në lidhje me sigurinë e tij, nëse ata e lejojnë t’i përjetojë vetë disa përvoja, nëse e përgëzojnë dhe e ndihmojnë të mos heqë dorë.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Danielle Laporte, “Vetëvlerësimi i fëmijëve 0-6 vjeç”
