Më 11 shtator shënohet National Make Your Bed Day, një ditë që na fton të mendojmë për një zakon të thjeshtë të përditshëm: rregullimin e shtratit. Në pamje të parë mund të duket si një detyrë e vogël, por për një fëmijë, edhe detyrat e vogla mund të bëhen mundësi për të mësuar përgjegjësinë dhe pavarësinë.
Një detyrë e vogël, një përgjegjësi e vërtetë
Kur një fëmijë mëson të rregullojë shtratin e tij, mesazhi nuk është se shtrati duhet të jetë gjithmonë perfekt. Mesazhi është: “Ky është një nga kujdeset që i takon mua.” Sipas Akademisë Amerikane të Pediatrisë, detyrat e përshtatshme për moshën i ndihmojnë fëmijët të mësojnë aftësi praktike, të bashkëpunojnë dhe të zhvillojnë ndjenjën e përgjegjësisë. Rregullimi i shtratit përmendet si një detyrë e përshtatshme që mund të fillojë rreth moshës 5–7 vjeç.
Ekziston gjithashtu një lidhje e famshme me Admiralin William H. McRaven, i cili në fjalimin e tij të vitit 2014 në ceremoninë e diplomimit në Universitetin e Teksasit argumentoi se rregullimi i shtratit i jep njeriut një arritje të vogël në fillim të ditës dhe mund të krijojë shtysë për të përfunduar edhe detyra të tjera. Më vonë, ky fjalim u bë bazë për librin e tij Make Your Bed.
Zakonet ndërtohen përmes përsëritjes
Fëmijët nuk lindin me aftësinë për të planifikuar, për t’u përqendruar dhe për të menaxhuar detyrat e përditshme. Këto aftësi zhvillohen përmes përvojës dhe praktikës. Harvard Center on the Developing Child thekson se rutinat dhe praktika e përsëritur ndihmojnë në zhvillimin e aftësive ekzekutive dhe vetërregullimit, të cilat lidhen me planifikimin, përqendrimin, kujtesën dhe kontrollin e impulseve.
Prandaj, një zakon i vogël i përsëritur çdo mëngjes mund të bëhet pjesë e një rutine më të gjerë: zgjimi, rregullimi i shtratit, veshja, mëngjesi dhe përgatitja për ditën.
Përgjegjësia ndërton karakter
Të marrësh përsipër detyra të vogla i mëson fëmijës se ai është pjesë e familjes dhe se veprimet e tij kanë rëndësi. Sipas AAP, detyrat e përshtatshme për moshën mund të forcojnë ndjenjën e përgjegjësisë, përkatësisë dhe kontributit në familje. Përfundimi i detyrave gjithashtu mund t’i japë fëmijës ndjenjën e arritjes dhe të mbështesë vetëbesimin.
Cfarë ju mëson kjo gjë fëmijëve:
- Përgjegjësinë – të kujdesen për hapësirën e tyre.
- Pavarësinë – të përfundojnë një detyrë pa pasur nevojë që prindi ta bëjë për ta.
- Rutinën – të kuptojnë se veprimet e vogla dhe të përsëritura bëhen zakone.
- Rregullin dhe kujdesin – të mbajnë mjedisin e tyre të rregullt dhe të organizuar.
- Ndjenjën e arritjes – ta nisin ditën duke përfunduar një detyrë të vogël dhe të realizueshme.
Si ta bëjnë prindërit më të lehtë?
Filloni me moshën, jo me perfeksionin. Fëmija i vogël mund të ndihmojë me jastëkët ose batanijen, ndërsa një fëmijë më i madh mund ta bëjë vetë.
Mos e korrigjoni çdo detaj. Nëse fëmija e ka bërë vetë, përqendrohuni te përpjekja dhe përgjegjësia, jo te përsosmëria. AAP rekomandon pikërisht vlerësimin e përpjekjes gjatë mësimit të detyrave të shtëpisë.
Në fund, qëllimi nuk është një shtrat perfekt. Është t’i japim fëmijës mundësi të praktikojë çdo ditë një aftësi të vogël që, me kalimin e kohës, mund të bëhet pjesë e mënyrës se si ai kujdeset për veten, hapësirën e tij dhe familjen.
