Televizioni ka qenë pjesë e pandashme e fëmijërisë për dekada, por studimet e fundit tregojnë se ndikimet e tij janë më të shumta dhe më të thella sesa mendohej. Në publikimet e fundit, ekspertët theksojnë se ekrani nuk është vetëm një pasivizues; ai është gjithashtu një formë ndikimi që memorizohet dhe përsëritet./prindërimi
Një nga temat më shqetësuese është ndikimi në zhvillimin gjuhësor. Ekspozimi i tepërt ndaj televizionit në moshë parashkollore lidhet me vonesë në gjuhë dhe probleme vëmendjeje. Studimi i “Effects of Excessive Screen Time on Child Development” tregon se fëmijët që shohin mbi një orë ekran në ditë janë më të pambrojtur për vështirësi me fjalorin dhe aftësitë ekzekutive të trurit PMC+1Cureus+1. Televizioni, ndryshe nga biseda, nuk krijon një dialog; fëmijët përfitojnë më shumë nga përditshmëria komunikative.
Efektet në gjumë janë po aq shqetësuese
Blue light që lëshojnë ekranet pengon prodhimin e melatoninës, gjë që redukton kohën e gjumit të fëmijës dhe rëndon cilësinë e tij. Gjumët e paplotë lidhen me vështirësi për t’u zgjuar, probleme të përqendrimit dhe një disponim të paqëndrueshëm emocional.
Një tjetër ndikim i rëndësishëm është rreziku i obezitetit. Fëmijët me më shumë se dy orë ekran në ditë kanë rreth dyfishin e mundësisë për të qenë mbipeshë, për shkak të sjelljeve sedentare dhe ekspozimit ndaj reklamave me ushqime të pashëndetshme. Një studim në Zelandën e Re ndërlidhi fëmijët që konsumonin shumë TV-në në vogëli me tension të lartë dhe gjendje metabolike jo të shëndetshme në më të rritur .
Ekspozimi ndaj dhunës në televizion është gjithashtu shumë domethënës. Studimet nga Instituti Amerikan i Shëndetit tregojnë se përmbajtja agresive, veçanërisht kur shfaqjet shfaqen si argëtim, ndikon në rritjen e sjelljeve agresive dhe në pakësimin e ndjeshmërisë ndaj dhunës tek fëmijët dhe adoleshentët .
Aspekte pozitive dhe mbikëqyrje e ekuilibruar
Televizioni nuk është i dëmshëm në vetvete. Çfarë bën ndryshimin është koha, përmbajtja dhe prania e aktivizimit prindëror. Ekranet me përmbajtje edukative, të përshtatshme për moshën dhe të ndjekura nga prindërit, mund të sjellin përfitime gjuhësore . Megjithatë, këto gjëra duhet të kufizohen dhe të kombinohen me shumë ndërveprime reale: biseda, lojë, lexim dhe aktivitete fizike.
Rekomandime praktike për prindërit
-
për fëmijët 0–2 vjeç: zero minuta TV ose ekran, përveç video-bisedash, thotë Akademia Amerikane e Pediatrisë.
-
për fëmijët 2–5 vjeç: jo më shumë se një orë në ditë, me përmbajtje edukative dhe prani prindërore.
-
fëmijë mbi 6 vjeç: maksimumi dy orë në ditë, me rregulla për përdorimin e ekraneve dhe pa ekrane para gjumit.
-
krijoni “plan familjar të përdorimit të mediave”: caktoni kohë ekrani, paketa pushimi dhe balancë me aktivitet fizik dhe kohë cilësore familjare .
-
evitoni reklamat gjatë vakteve, aplikoni masa për të kundërtër reklamave të ushqimeve të pashëndetshme .
-
bashkëngjitni ekrane me biseda: diskutoni personazhet, pyetni çfarë panë, inkurajoni pyetje e analizë.
Televizioni nuk është armiku, por përdorimi i pakujdesshëm i tij mund të ndikojë në gjuhë, gjumë, shëndetin, sjelljen dhe rëndësinë të zhvillimit social të fëmijës. Me kufizime të zgjuara, zgjedhje përmbajtjesh të dobishme dhe prani aktive prindërore, ekrani mund të jetë një mjet më pak i rrezikshëm dhe më i dobishëm në arsimimin familjar.
