Nëse jeni shtypës, prirja juaj instinktive është që t’i shtyni tutje ndje- njat e forta dhe kur të përballeni me to, t’u thoni: “Shshsh…” ose “Mos e tepro! Nuk ke aq rëndësi” ose “Trego pak guxim”. Nëse ju i trajtoni si të parëndësishme ndjenjat e fëmijës suaj, ata do të ndihen më pak të motivuar që t’i ndajnë me ju ndjenjat e tyre, të rëndësishme apo jo qofshin ato, për aq kohë sa, sipas tyre, ju mund t’i konsideroni të parëndësishme.
Kjo ka të bëjë me anën tjetër të medaljes. Ju mund të jeni kaq të ndjeshëm me fëmijën tuaj, saqë mund të bëheni po aq të përfshirë emocionalisht sa vetë ata. Ju mund të qani së bashku me ta sepse dhimbja juaj është po aq e madhe sa e tija. Është e lehtë për të rënë pre e këtij gabimi, për shembull, në ditët e para që ju shpini fëmijën tuaj në kopsht, para se të jeni të dy të përgatitur.
Nëse ju i kontrolloni në këtë mënyë ndjenjat e fëmijës suaj, ata do të jenë më pak të prirur që t’i ndajnë me ju ato ndjenja. Ata mund të mendojnë se ju nuk do të mundeni dot t’i përballoni ose që ju do të tregoheni mbytës duke u shkrirë me ndjenjat e tyre.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Philippa Perry, “Libri që do të dëshironit të lexonin prindërit tuaj”
