Marrëdhëniet harmonike mes vëllezërve
Vëllazëria është një privilegj që të ndihmon për t’u bërë më lehtë pjesë e një grupi. Zgjidhja e vështirësive që lindin mes fëmijëve të së njëjtës familje, zakonisht është problematike për prindërit, veçanërisht kur fëmijët janë të vegjël. Por, vëllazëria fsheh edhe një realitet tjetër.
Në fakt, është vënë re se që prej moshës 2-vjeçare, fëmijët i ndiejnë shenjat e sikletit tek më të vegjlit, madje vrapojnë në ndihmë të tyre më shpejt se nënat. Rreth moshës 4-5 vjeç, fëmijët kalojnë me vëllezërit e motrat e tyre më shumë se gjysmën e kohës që kalojnë me prindërit; 30 për qind e marrëdhënies mes vëllezërve e motrave zhvillohet në kuadrin e rivalitetit, mirëpo 70 për qind e saj ndihmon në krijimin e marrëdhënieve në planin emocional dhe në atë të bashkëpunimit me të tjerët.
Bebja që vjen në familje e trondit ekuilibrin e vendosur gjer më tani. Zë shumë hapësirë në kohë dhe sjell ndryshimet e zakoneve ditore në jetën e të gjithëve. Është normale që fëmija më i madh të jetë xheloz, edhe pse është bërë e pamundura për ta përgatitur sa më mirë për ardhjen e vëllait të vogël. Në rastet më të mira, pas disa hapash të përkohshëm mbrapsht, do të vendosë të shndërrohet në një prind të tretë dhe do të përkujdeset për të voglin. Në rastet më të këqija, do të tregojë agresivitet të fortë ndaj bebes. Po në këto raste çfarë duhet bërë?
Kur prindërit i tregojnë fëmijës se kanë besim tek ai, kur vazhdojnë t’i kushtojnë kohë, kur e shtyjnë të bëjë sikur “i ndihmon”, do të kalojë në fazën e mëtejshme të zhvillimit, në atë të përshtatjes shoqërore. Po natyrisht që gjithçka varet nga mosha e fëmijës, nga gjinia e tij, temperamenti, gjendja psikologjike e prindërve dhe nga kushtet fizike dhe emocionale që mbizotërojnë në familje pas lindjes së foshnjës. Vetë foshnja duhet të përshtatet me prindërit e tij dhe vëllezërit e motrat, nëse ka të tillë. Kjo përpjekje për t’u përshtatur në mënyrë reciproke është vetë thelbi i jetës shoqërore.
Zbuluesi është i vetëdijshëm për “ndikimin” e tij mbi të tjerët. Argëtohet shumë kur merr sende që mund t’i tërheqë pas vetes, që mund t’i shtyjë ose duke të tërhequr për flokësh. Madje fillon ta vërë në zbatim edhe aftësinë e tij të re të lëvizjes.
Vendimmarrësi është një bela e vërtetë për vëllezërit e motrat e tij. la gris vizatimet e më të mëdhenjve, kalon kriza për hiçmosgjë, nuk i lë të tjerët rehat në tavolinë etj. Na duhet ta pranojmë se nuk është fare e lehtë të bashkëjetosh me këtë kategori.
Magjistari është më i shoqërueshëm, por i pëlqen të rrijë edhe mënjanë në botën e tij imagjinare. Mashkull a femër, përpiqet t’i imitojë më të mëdhenjtë, edhe pse ndonjëherë kjo nuk u pëlqen fare prindërve.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Danielle Laporte, “Vetëvlerësimi i fëmijëve 0-6 vjeç”
