Bojkoti i paralajmëruar në SHFMU “Ismail Qemali”: Kush përgjigjet për kushtet higjieno-sanitare në shkollat e Kosovës?
Prindërit e nxënësve të SHFMU “Ismail Qemali” në Prishtinë kanë paralajmëruar bojkotimin e procesit mësimor më 6 nëntor 2026, duke ngritur shqetësime për kushtet higjieno-sanitare. Rasti hap një diskutim më të gjerë për përgjegjësinë institucionale, sigurinë e fëmijëve dhe të drejtën për arsim në kushte të dinjitetshme.
Çfarë ka ndodhur?
Përmes një njoftimi të shpërndarë në një grup komunikimi të prindërve, është paralajmëruar bojkotimi i tërësishëm i procesit mësimor në SHFMU “Ismail Qemali” në Prishtinë, të premten, më 6 nëntor 2026.
Sipas njoftimit, shqetësimet lidhen me gjendjen e rënduar higjieno-sanitare, mungesën e një zgjidhjeje konkrete për pastrimin dhe mirëmbajtjen e shkollës, si dhe rrezikun e mundshëm që këto kushte mund të paraqesin për shëndetin e nxënësve.
Njoftimi nuk përmban hollësi mbi kohëzgjatjen e problemeve, masat e ndërmarra deri tani apo numrin e prindërve që mbështesin bojkotin. Këto pretendime mbeten për t’u verifikuar në mënyrë të pavarur, ndërsa qëndrimi zyrtar i shkollës dhe i Drejtorisë Komunale të Arsimit nuk është siguruar për këtë artikull.
Higjiena shkollore nuk është luks, por domosdoshmëri
Organizata Botërore e Shëndetësisë dhe UNICEF-i e konsiderojnë qasjen në ujë të sigurt, sanitacion dhe higjienë si parakusht për një mjedis shkollor të shëndetshëm dhe gjithëpërfshirës. Pastërtia e tualeteve, furnizimi me sapun dhe ujë, mirëmbajtja e klasave, ajrosja dhe menaxhimi i mbeturinave janë pjesë e kushteve bazë që ndikojnë në mirëqenien dhe pjesëmarrjen e nxënësve në mësim.
Kushtet e papërshtatshme higjienike mund të shtojnë rrezikun e infeksioneve, të ndikojnë në rehatinë dhe përqendrimin e fëmijëve dhe të krijojnë pasiguri te prindërit. Kjo çështje merr rëndësi të veçantë për fëmijët më të vegjël dhe nxënësit që kanë nevoja specifike shëndetësore ose kërkojnë mbështetje shtesë gjatë qëndrimit në shkollë.
Kush është përgjegjës për mirëmbajtjen e shkollave?
Ligji Nr. 04/L-032 për Arsimin Parauniversitar në Republikën e Kosovës e përcakton arsimin si përgjegjësi të përbashkët ndërmjet institucioneve arsimore, komunave, qeverisë dhe prindërve, sipas kompetencave përkatëse. Ndërkaq, Ligji Nr. 03/L-068 për Arsimin në Komunat e Republikës së Kosovës përcakton kompetencat komunale në administrimin e arsimit publik.
Kjo nënkupton se problemet që lidhen me mirëmbajtjen e objekteve shkollore kërkojnë bashkëpunim ndërmjet drejtuesve të shkollës dhe autoriteteve komunale, me mbështetjen e institucioneve të tjera përgjegjëse kur është e nevojshme. Në raste të tilla, prindërit duhet të informohen se kush është përgjegjës për pastrimin, si organizohet shërbimi, cilat probleme janë identifikuar dhe kur pritet të zgjidhen.
Bojkoti: formë presioni apo zgjidhje e problemit?
Bojkotimi i mësimit mund të shërbejë si formë proteste për të tërhequr vëmendjen e institucioneve, veçanërisht kur prindërit vlerësojnë se shqetësimet e tyre nuk janë trajtuar. Megjithatë, ndërprerja e mësimit krijon pasoja për nxënësit, duke ndikuar në vazhdimësinë e procesit arsimor, organizimin familjar dhe përmbushjen e programit mësimor.
Prandaj, çdo reagim duhet të synojë zgjidhjen sa më të shpejtë të problemit, duke mbrojtur njëkohësisht shëndetin e fëmijëve dhe të drejtën e tyre për arsim. Nëse ekziston rrezik konkret shëndetësor, ai duhet të vlerësohet nga autoritetet kompetente, në mënyrë që vendimet për vijimin ose ndërprerjen e mësimit të mbështeten në gjendjen faktike.
Çfarë mund të bëjnë prindërit?
Përtej reagimit publik, prindërit mund të ndërmarrin disa hapa konkretë për të kërkuar përmirësimin e kushteve:
- Të dokumentojnë shqetësimet, duke përshkruar problemet konkrete, vendndodhjen dhe kohëzgjatjen e tyre.
- Të paraqesin kërkesë me shkrim te drejtoria e shkollës dhe Drejtoria Komunale e Arsimit.
- Të kërkojnë një plan veprimi, me masa të qarta dhe afate për realizimin e tyre.
- Të kërkojnë vlerësim nga autoritetet kompetente, kur dyshohet për rrezik ndaj shëndetit.
- Të ndjekin zbatimin e masave, përmes këshillit të prindërve dhe komunikimit të rregullt me shkollën.
Këto veprime mund të ndihmojnë që shqetësimet të shndërrohen në kërkesa të dokumentuara dhe të matshme.
Çfarë përgjigjesh duhet të japin institucionet?
Rasti i SHFMU “Ismail Qemali” ngre disa pyetje që kërkojnë sqarim institucional.
A janë raportuar më herët problemet e higjienës? A ka mungesë të personelit të pastrimit, pajisjeve apo materialeve të nevojshme? A është kryer ndonjë inspektim i kushteve sanitare? Çfarë masash janë planifikuar dhe kush do ta mbikëqyrë zbatimin e tyre?
Përgjigjet ndaj këtyre pyetjeve janë të rëndësishme jo vetëm për prindërit e kësaj shkolle, por edhe për transparencën e administrimit të institucioneve arsimore publike.
Nga reagimi te parandalimi
Ky rast duhet të shërbejë edhe si nxitje për diskutimin e mekanizmave parandalues në shkollat e Kosovës. Kontrollet periodike të higjienës, raportimi i problemeve, planet e mirëmbajtjes dhe përfshirja e këshillave të prindërve mund të ndihmojnë në identifikimin e mangësive përpara se ato të kthehen në shqetësime serioze.
Sigurimi i kushteve të përshtatshme nuk duhet të varet vetëm nga ankesat apo protestat. Ai duhet të jetë pjesë e funksionimit të përditshëm të çdo institucioni arsimor. Bojkoti i paralajmëruar në SHFMU “Ismail Qemali” vendos në qendër një çështje thelbësore: përgjegjësinë për garantimin e kushteve të sigurta dhe të shëndetshme në shkolla.
Pavarësisht mënyrës së reagimit të prindërve, shqetësimet e tyre meritojnë shqyrtim serioz, verifikim objektiv dhe përgjigje institucionale. Sepse një shkollë cilësore nuk matet vetëm me rezultatet në mësim, por edhe me kushtet në të cilat fëmijët mësojnë, zhvillohen dhe kalojnë një pjesë të rëndësishme të ditës së tyre.
Siguria dhe dinjiteti i fëmijëve duhet të jenë përgjegjësi e përditshme institucionale, jo çështje që merr vëmendje vetëm pas një paralajmërimi për bojkot.
Prinderimi.com
