Prindërit dëshirojnë që fëmijët e tyre të jenë të suksesshëm, të sigurt dhe të përgatitur për jetën. Megjithatë, në përpjekjen për t’u ofruar më të mirën, ndonjëherë krijojnë pritshmëri që nuk përputhen me nevojat, individualitetin dhe ritmin e zhvillimit të fëmijëve. Prandaj, ia vlen të pyesim veten: a po e ndihmojmë fëmijën të zhvillojë potencialin e tij, apo po përpiqemi ta përshtatim me atë që presim prej tij?
Kur pritshmëritë bëhen barrë
Pritshmëritë prindërore janë të natyrshme. Prindërit dëshirojnë që fëmijët të mësojnë mirë, të sillen me përgjegjësi dhe të ndërtojnë një të ardhme të mirë. Megjithatë, kur pranimi dhe vlerësimi lidhen vazhdimisht me notat, bindjen ose arritjet, fëmijët mund të fillojnë ta lidhin vlerën e tyre personale me rezultatet. Në vend që të mësojnë nga gabimet, mund të përqendrohen te frika për të mos zhgënjyer prindërit.
Kjo nuk do të thotë se fëmijët nuk kanë nevojë për kufij dhe udhëzim. Ata kanë nevojë për pritshmëri të arsyeshme, por edhe për mirëkuptim, mbështetje dhe hapësirë për të mësuar. Gabimet janë pjesë e zhvillimit dhe mundësi për të fituar përvojë, pavarësi dhe besim në aftësitë e tyre.
Cilat janë nevojat e fëmijëve?
Përtej suksesit shkollor dhe sjelljes së mirë, fëmijët kanë nevojë të ndihen të sigurt, të dëgjuar dhe të pranuar. Sipas teorisë së vetëpërcaktimit, të zhvilluar nga psikologët Edward Deci dhe Richard Ryan, autonomia, kompetenca dhe lidhja me të tjerët janë tri nevoja themelore që mbështesin motivimin dhe mirëqenien.
Kjo nënkupton se fëmijët kanë nevojë të përjetojnë njëfarë zgjedhjeje, të ndihen të aftë dhe të krijojnë marrëdhënie të sigurta me të tjerët. Prindërit mund t’i mbështesin këto nevoja duke dëgjuar mendimet e fëmijëve, duke u dhënë përgjegjësi sipas moshës dhe duke vlerësuar përpjekjen, jo vetëm rezultatin.
Kur fëmija ndihet i pranuar edhe në momentet e vështira, ai mund të zhvillojë një marrëdhënie më të shëndetshme me veten dhe të përballet më mirë me sfidat.
Roli i prindit fillon me vetëdijen
Prindërimi i vetëdijshëm kërkon reflektim mbi pritshmëritë, bindjet dhe reagimet tona. Ndonjëherë, pritshmëritë ndaj fëmijëve lidhen me përvojat tona të fëmijërisë, frikën për të ardhmen e tyre ose dëshirën për t’u ofruar mundësi që ne vetë nuk i kemi pasur.
Prandaj, ia vlen të ndalemi dhe të pyesim veten: A është kjo pritshmëri në përputhje me moshën dhe nevojat e fëmijës? A po e udhëzoj apo po e krahasoj? A po e dëgjoj atë që përpiqet të më tregojë?
Qëllimi i prindërimit nuk është të krijojmë fëmijën që kemi imagjinuar, por të mbështesim njeriun që ai po bëhet. Kjo kërkon dashuri, kufij të shëndetshëm, durim dhe gatishmëri për të mësuar së bashku me fëmijët tanë.
Ligjëratë nga Prindërimi.com
Për të reflektuar më thellë mbi këto çështje, ju ftojmë në ligjëratën “Prindërimi: A po rrisim fëmijën apo pritshmëritë tona?”
🎙️ Ligjërues: Sabit Salihu – psikolog klinik dhe këshillues, konsulent i psikoterapisë pozitive, psikoterapisë trupore dhe traumaterapisë.
📅 Data: 24 tetor 2026
🕕 Ora: 18:00
💻 Formati: Online
📝 Aplikimi: Linku për ligjëratën online
📧 Për informata shtesë: [email protected]
Organizuar nga Prindërimi.com, për një prindërim më të vetëdijshëm dhe marrëdhënie më të shëndetshme me fëmijët tanë.
Prinderimi.com
