Ka shumë njerëz që, në emër të “dashurisë”, vendosin para vetes fëmijët, bashkëshortin apo anëtarët e tjerë të familjes. Ata e konsumojnë veten për të përballuar nevojat e të tjerëve. Duke i shërbyer egoizmit të të tjerëve, lënë nevojat e veta pas dore. Të tillët harrojnë se një njeri që nuk do veten, nuk arrin të dojë as të tjerët në kuptimin e mirëfilltë të fjalës. Madje ndihen fajtorë për kohën që shpenzojnë për veten. Për disa njerëz, mbrojtja e punës dhe pozicionit të tyre është më e rëndësishme se gjithçka tjetër, madje më e rëndësishme se vetja e tyre. Të tjerë mund të kenë maksimalisht respekt për ne aq sa ne kemi respekt për veten.
Megjithëse sugjerimi për të renditur veten në krye të listës së përparësive mund të duket egoist, qëllimi im është të vë theksin te individi – individin me vetëvlerësim të lartë që mund të gjejë tek vetja forcën për të jetuar ashtu si dëshiron, në vend që të jetojë jetën nën diktatin e ndërgjegjes së turmës.
Njeri me vetëvlerësim të lartë është ai që zhvillon edhe veten edhe të tjerët rreth tij/saj. Njeri me vetëvlerësim të lartë është ai që nuk shkel askënd, por as nuk lejon ta shkelin të tjerët. Njeri me vetëvlerësim të lartë është ai që mund të ndërtojë një marrëdhënie të barabartë me këdo.
Njeri me vetëvlerësim të lartë është ai që ka vlera etike dhe morale.
Njeri me vetëvlerësim të lartë është ai që ka forcën për të ndryshuar gjërat që nuk i pëlqejnë.
Njeriu me vetëvlerësim të lartë e di se njësoj si një ndërtesë e fortë ka nevojë për tulla të forta, ashtu edhe një shoqëri e fortë ka nevojë për individë të fortë.
Njeriu me vetëvlerësim të lartë është i vendosur dhe nuk gjunjëzohet para vështirësive.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Saim Koç & Nil Gün, ”Vetëvlerësimi” (A e le veten në listën e prioriteteve?)
