Të udhëzuarit e adoleshentëve
Është një fakt i thjeshtë se pa marrë parasysh sa të mençur bëhemi, ne ende kemi nevojë për këshilla dhe gjithmonë do të ketë një hendek midis asaj që e bëjmë dhe asaj që duhet ta bëjmë. Natyrisht se kjo është veçanërisht e vërtetë për adoleshentin, i cili kalon nëpër një periudhë kur pjekuria dhe mosha e rritur janë duke u formuar. Ai nuk mund të jetë i suksesshëm pa u drejtuar nga dikush.
Një fakt bazik për ne prindërit, që duhet të kemi parasysh është se po përgatisim një gjeneratë, rrethanat e së cilës janë të ndryshme prej nesh. Kur shohim sa të ekspozuar janë adoleshentët ndaj sjelljes së adoleshentëve perëndimorë, me margjinën e gjerë të lirisë në të cilën lëvizin, kur vërejmë se sa të rebeluar janë adoleshentët në Perëndim, të cilët në çdo kohë mund t’u bërtasin prindërve të tyre, do të jetë e qartë se sa të mëdha janë gjasat që adoleshentët tanë të ndikohen nga kjo.
Pastaj vërejmë se jemi pushtuar nga modat e reja në rroba dhe në stilin e frizurave, ndërsa muzika dhe këngët perëndimore janë gjithkund dhe kanë bombarduar veshët tanë. Ka edhe shumë gjëra të tjera. Andaj tërë kjo nënkupton se mënyra e të folurit me adoleshentë nuk do të jetë e ngjashme me mënyrën si na kanë folur prindërit tanë. Të shtojmë edhe një fakt të rëndësishëm. Mënyra si i kanë rritur prindërit tanë fëmijët e tyre, kurrsesi nuk është modeli perfekt sikurse e marrin disa njerëz. Ne assesi nuk bën ta marrim atë si mënyrë të shenjtë, e cila vlen për çdo kohë. Atëherë çfarë duhet t’u themi adoleshentëve? Dhe si t’ua themi? Çfarë kushtesh duhet të përmbushen që udhëzimet tona ndaj adoleshentëve të jenë të frytshme. Do të flas pak për këtë në vijim.
Ekziston diçka më e rëndësishme sesa t’u mbahen ligjërata adoleshentëve Adoleshentët shpesh ankohen se prindërit e tyre u predikojnë shumë dhe u japin tepër shumë këshilla. Sigurisht se këshillat e tepërta ua bëjnë jetën më të vështirë, sepse ajo që nënkuptohet është se ata nuk janë të mirë, se janë të ngadalshëm në të kuptuar ose janë fëmijë problematikë. Është e vërtetë që disa prindër japin shumë këshilla dhe ligjërata, mirëpo të kemi parasysh se shumica e adole- shentëve janë tepër të ndjeshëm dhe shpesh ndihen të ofenduar nga gjërat që të rriturit i marrin si asgjë. Me këtë sugjerohet që të jemi mjaft të pjekur për të vendosur ku të ndalemi dhe ku mbaron frytdhënia e udhëzimeve tona.
Mendimi im është që sa më pak të thuhet aq më mirë është. Sepse këshillat e tepërta janë sinjale se diçka nuk po shkon mirë në familje. Këtë e themi nga premisa se një atmosferë e mirë familjare do ti inspirojë fëmijët të pranojnë dhe përvetësojnë gjatë komunikimit ditor, parimet dhe vlerat në të cilat besojnë të rriturit.
Vetëm kur një atmosferë e tillë është me defekte, prindërit e kompensojnë me një varg këshillash të stërzgjatura dhe të përsë- ritura. Ne konstatojmë se sa më pak të ketë nevojë për këshilla një familje e mirë, aq më e shëndoshë dëshmon të jetë dhe e kundërta.
Të përmendim disa tipare të një atmosfere të shëndoshë familjare, siç e shoh unë:
– Aty mbizotëron zbatimi i përgjithshëm i urdhrave të Allahut. Çdonjëri i kryen veprat e adhurimeve dhe abstenon nga veprat e ndaluara. Çdonjëri përpiqet të jetë musliman i mirë dhe i devotshëm.
Prindërit janë modele të mira në sytë e adoleshentëve në një spektër të gjerë të gjërave. Ata vërtet e meritojnë besimin e fëmijëve. Prindërit në përgjithësi kanë pajtueshmëri për mënyrën e rritjes së fëmijëve.
– Hapësira e shtëpisë është e përshtatshme për të akomoduar familjen. Fëmijët zakonisht ndihen të lumtur kur vijnë në shtëpi dhe dëshirojnë të jenë me prindërit e tyre.
– Si fëmijët, ashtu edhe të rriturit janë të interesuar të arrihet sukses.
– Anëtarët e familjes përqendrohen në çështjet e saj dhe interesat e anëtarëve të saj. Ata shmangin muhabetin për familjet e tjera, sidomos përgojimin ose shpifjen.
– Ekziston mjaft simpati dhe kujdes i ndërsjellë në mes të anëtarëve të familjes.
-Anëtarët e familjes kanë një gatishmëri të përgjithshme për të kërkuar falje për gabimet.
Prinderimi.com
Prof. Dr. Abdul Kerim Bekkar, “Adoleshentët”
(Vështrime mbi adoleshentët, si t’i kuptojmë, si t’u qasemi dhe si të ndërveprojmë me ta)
