Në një botë që po ndryshon me ritme të shpejta, ndjenja e ankthit është kthyer në një përditshmëri për shumë njerëz. Gjendja e vazhdueshme e pasigurisë dhe presionit ka krijuar një atmosferë ku si të rriturit ashtu edhe fëmijët po bëhen më të ndjeshëm dhe më reagues.
Ankthi, i cili shpesh maskohet pas hezitimit për të kryer detyra të përditshme, reagimeve agresive apo ndryshimeve të dukshme të sjelljes, është një realitet që nuk mund të injorohet.
Por si mund të menaxhojmë këtë ndjenjë të përhershme të shqetësimit për veten dhe për fëmijët tanë? Ekspertët sugjerojnë një qasje të strukturuar që nis me pranimin dhe përfundon me zgjidhje konkrete.
1. Pranimi i ankthit
Menaxhimi i ankthit nis me pranimin e tij. Askush nuk mund të përballojë një problem që nuk e njeh. Prindërit duhet të krijojnë një mjedis të sigurt ku fëmijët mund të ndihen të lirë të shprehin emocionet e tyre. Pyeteni fëmijën tuaj se si ndihet për situatën aktuale: A kanë frikë të shkojnë në shkollë? A janë të shqetësuar për masat mbrojtëse si maskat dhe distancimi social?
Nëse fëmijët janë shumë të vegjël për të artikuluar ndjenjat e tyre, emërtoni emocionet për ta: “Është normale të ndihesh i shqetësuar kur kthehesh në shkollë pas një kohe të gjatë.” Pranimi i emocioneve të tyre nuk do të thotë të pajtoheni me frikën, por të validoni ndjenjat e tyre. Vetëm pasi një fëmijë ndihet i dëgjuar dhe i kuptuar, ai mund të bëjë hapa drejt zgjidhjes.
2. Shpjegimi i ankthit
Një mënyrë efektive për të menaxhuar ankthin është të shpjegohet origjina e tij në një gjuhë të kuptueshme për fëmijët. Truri ynë është programuar për të na mbrojtur nga rreziqet, por ndonjëherë ai reagon tepër, edhe në situata të sigurta.
Një shembull i thjeshtë: “Imagjino që je në kohën e njerëzve të shpellave dhe përballesh me një tigër. Çfarë do të bëje? Do të luftoje apo do të ikje?” Kur fëmijët kuptojnë se zemra që rreh shpejt, frymëmarrja e thellë dhe muskujt e tensionuar janë përgjigje normale të trupit, ata fillojnë ta lidhin këtë reagim fizik me emocionin që përjetojnë. Vizualizimi përmes vizatimeve të ndjesive të tyre trupore mund t’i ndihmojë të kuptojnë se ato ndjenja janë normale.
3. Qetësimi i trupit dhe mendjes
Ankthi bllokon pjesën logjike të trurit. Kjo është arsyeja pse këshillat logjike, si “Mos u shqetëso, gjithçka është mirë”, shpesh nuk funksionojnë. Ekspertët rekomandojnë teknika të relaksimit, si frymëmarrja e ngadaltë dhe e thellë, e cila ndihmon trupin të qetësohet dhe rikthen funksionimin racional të trurit.
Libra si “Hey Warrior” nga Karen Young dhe programet praktike të relaksimit për fëmijë janë burime të shkëlqyera për prindërit, mësuesit dhe këshilltarët që kërkojnë mjete konkrete për menaxhimin e ankthit.
4. Hartimi i një plani
Kur fëmija ndihet i dëgjuar, kupton emocionet e veta dhe ka arritur të qetësohet, atëherë është momenti për të gjetur zgjidhje praktike. Diskutoni së bashku se çfarë i shqetëson më shumë dhe përgatitni një plan:
- Nëse shqetësimi ka të bëjë me higjienën, sigurohuni që fëmija të ketë dezinfektues personal për duart.
- Nëse shqetësohet për marrëdhëniet sociale, praktika e lojërave me role mund të ndihmojë për të ndërtuar vetëbesim.
- Nëse frika lidhet me ndarjen nga prindërit, një send simbolik, si një shall apo një gjerdan, mund ta ndihmojë të ndjehet më i sigurt.
Burimi: The Therapist Parent
Përktheu dhe përshtati: Perparim Blakaj
*Klikoni KËTU për t´u bërë pjesë e kanalit zyrtar të Rrjetit të Prindërve të Kosovës në Viber.
