Është një realitet që jo të gjithë nxënësit arrijnë të plotësojnë të gjitha objektivat mësimore brenda një viti shkollor. Si prindër dhe mësues, detyra jonë është t’i mbështesim këta fëmijë në mënyrë që të mos demotivohen, por të gjejnë forcën dhe strategjitë për të vazhduar përpara. Demotivimi mund të dëmtojë vetëbesimin dhe dashurinë për të mësuar.
Si të veprojmë për të mbështetur pa demotivuar:
1. Fokusohuni tek përparimi, jo tek dështimi: Në vend që të theksojmë çfarë nuk u arrit, fokusohuni tek hapat e vegjël që janë bërë. P.sh., “Ndoshta nuk arrite notën që doje në matematikë, por shoh që ke bërë përparim të madh në shkathtësitë e zgjidhjes së problemeve” ose “Kujtoje kur nuk e kuptoje fare këtë temë, dhe shih sa shumë e ke përvetësuar tani.” Kjo ndihmon fëmijën të shohë se përpjekja e tij nuk ka shkuar dëm.
2. Identifikoni shkaqet rrënjësore, jo vetëm simptomat: Pse fëmija nuk i arriti objektivat? A ishte mungesa e kuptimit të materialit, vështirësi në përqendrim, probleme emocionale, apo thjesht mungesë strategjish studimi? Një bisedë e hapur dhe empatike mund të zbulojë shkaktarët. Pasi të identifikohen, mund të punohet për zgjidhje konkrete.
3. Krijoni një plan veprimi të qartë dhe të arritshëm: Në vend të fajësimit, ofroni zgjidhje. Së bashku me fëmijën, mësuesin, dhe ndoshta specialistë të tjerë (logoped, psikolog), hartoni një plan me hapa të vegjël dhe realistë për të adresuar boshllëqet. Mund të jetë nevojë për orë shtesë, materiale mbështetëse, ndryshime në mënyrën e studimit, ose thjesht më shumë kohë dhe durim.
4. Theksoni vlerën e përpjekjes dhe rritjes, jo të perfeksionit: Kujtojini fëmijës se të gjithë bëjnë gabime dhe se mësimi është një proces i vazhdueshëm. Qëllimi nuk është të jesh perfekt, por të jesh më mirë se dje. Festoni çdo përparim, sado i vogël.
5. Inkurajoni vetë-avokimin: Ndihmojeni fëmijën të mësojë të shprehë nevojat e tij mësimore. Mësojeni si të kërkojë ndihmë nga mësuesit, të shokët, ose nga ju. Kjo ndërton autonomi dhe vetëbesim.
6. Siguroni mbështetje emocionale: Dështimi mund të jetë zhgënjyes dhe demotivues. Jini aty për të dëgjuar, për të ofruar ngushëllim, dhe për të rikujtuar fëmijën se vlerësohet për atë që është, jo vetëm për notat e tij. Një ambient i sigurt dhe mbështetës në shtëpi është thelbësor.
Duke ndjekur këto hapa, ne mund t’u ndihmojmë nxënësve që nuk arritën objektivat të mos ndihen të zhgënjyer, por të motivohen për të vazhduar rrugëtimin e tyre arsimor me shpresë dhe vetëbesim.
