Për ta ndihmuar fëmijën ta njohë veten e tij, është e rëndësishme t’i japim një mbështetje pozitive (duke i bërë komplimente, duke e përkëdhelur, duke i dhënë zemër, duke e shpërblyer). Kurse reagimet negative (kritikat, akuzat) nuk e ndihmojnë ecjen përpara të fëmijës. Është e nevojshme t’i tregojmë vështirësitë e veta, por duke bërë kujdes që të mos ia dëmtojmë vetëvlerësimin.
Gjithashtu, duhet shmangur theksimi negativ i sjelljeve ose kundërpërgjigjeve që lidhen me zhvillimin. Shembuj të këtyre sjelljeve në lidhje me zhvillimin janë:
⚫️e qara, e bërtitura, kërkesa e vëmendjes etj., nga ana e bebes;
⚫️ rrëmimi, keqshqiptimi i disa fjalëve, prekja e gjithçkaje që i kap syri etj., për zbuluesit;
⚫️ përgjigjja “jo”, dëshira për të marrë vetë çfarëdolloj vendimi, të bërtiturat etj., për vendimmarrësit;
⚫️ sajimi i historive, trillimi, lojërat me pushkë etj., për magjistarët.
Kjo nuk do të thotë se duhet pranuar gjithçka që bëjnë fëmijët tanë, por do të thotë se duhet dalluar kur po kalon një fazë të caktuar të zhvillimit të tij. Ndaj edhe duhen kërkuar zgjidhjet më të përshtatshme. Në shumicën e rasteve, sjelljet e fëmijës që na mërzisin kanë lidhje pikërisht me karakterin e tij (është i lëvizshëm, nuk bën kujdes, është i avashtë) dhe me karakteristikat tona personale (karakteri ynë, përvojat që kemi kaluar më herët në jetë, mënyra se si i kuptojmë problemet).
Duhet t’i shqyrtojmë me kujdes të gjitha këto, pasi kjo na mundëson t’i shuajmë gjykimet tona dhe për pasojë, të jemi sa më pozitivë në kundërpërgjigjet tona.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Danielle Laporte, “Vetëvlerësimi i fëmijëve 0-6 vjeç”
