Durimi me fëmijët është një vlerë themelore që ndihmon në ndërtimin e një mjedisi ku ata mund të eksplorojnë lirisht, të gabojnë pa frikë dhe të mësojnë sipas ritmit të tyre natyror. Ky proces kërkon më shumë se thjesht kohë, kërkon mirëkuptim të thellë për fazat zhvillimore që fëmijët po përjetojnë.
Shumë shpesh, prindërit harrojnë se mendjet e reja të fëmijëve janë ende në proces të kuptimit të botës përreth. Kjo do të thotë se atyre u nevojitet kohë – kohë për të dëgjuar, kohë për të përpunuar informacionin dhe kohë për t’u përgjigjur në mënyrën e tyre.
Dhënia e këtij hapi të nevojshëm, pa presionin për të përshpejtuar procesin e zhvillimit të tyre, krijon një ndjenjë sigurie. Fëmijët ndihen të pranuar dhe të mbështetur, duke i ndihmuar ata të rriten emocionalisht dhe intelektualisht.
Kur i lejojmë fëmijët të përjetojnë dhe të kalojnë këto momente natyrore, pa nxitim apo ndërhyrje të panevojshme, ne ndërtojmë besimin e tyre në vetvete. Ata e shohin që janë të lirë të jenë aty ku janë në udhëtimin e tyre personal, pa presion për të arritur standarde të jashtme.
Gjithashtu, është thelbësore që ky durim të shtrihet edhe tek vetja. Roli i prindit është i mbushur me sfida dhe momente reflektimi. Dhënia e vetes kohë për të mësuar dhe për të përmirësuar procesin e prindërimit është po aq e rëndësishme sa dhe përkujdesja për fëmijët.
Të kuptuarit që edhe prindërimi është një “punë në progres” na ndihmon të rritemi bashkë me fëmijët tanë, duke pranuar gabimet dhe mësimet që vijnë gjatë rrugës.
Prandaj, duajini fëmijët tuaj me butësi, por mos harroni të tregoni të njëjtën dashamirësi edhe ndaj vetes.
