Një raport i ri i lidhur me MIT ngre shqetësime për mënyrën se si përdorimi i përhapur i inteligjencës artificiale mund të ndikojë në të nxënit aktiv. Sipas raportit, mbështetja e shpeshtë te chatbot-ët mund t’i shtyjë studentët të kërkojnë përgjigje të menjëhershme sapo përballen me një vështirësi, duke anashkaluar përpjekjen mendore që është pjesë e rëndësishme e procesit të të nxënit.
Dorëzimi njohës
Ky fenomen përshkruhet si “dorëzim njohës” – një prirje për t’ia kaluar një pjese të procesit të të menduarit teknologjisë në vend që të përpiqemi fillimisht ta zgjidhim vetë problemin. Vështirësia, gabimi dhe përpjekja nuk janë domosdoshmërisht pengesa në arsim; ato mund të jenë pjesë e asaj që studiuesit e quajnë “përpjekje produktive”, përmes së cilës zhvillohen të menduarit kritik, zgjidhja e problemeve dhe kujtesa.
Iluzioni i të nxënit
Një tjetër shqetësim është ajo që në raport përshkruhet si një “iluzion i të nxënit”. Një nxënës mund të përfundojë detyrat më shpejt dhe të marrë rezultate më të mira në një detyrë të caktuar, por kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se informacioni është kuptuar dhe përvetësuar. Kur përgjigjja gjenerohet nga një mjet i jashtëm, nxënësi mund të humbasë një pjesë të procesit përmes të cilit ndërtohet kujtesa dhe kuptimi.
Raporti ngre gjithashtu pyetje për dimensionin social të arsimit. Nëse chatbot-ët zëvendësojnë gjithnjë e më shumë diskutimet me bashkëmoshatarët, grupet e studimit apo komunikimin me mësuesit dhe profesorët, mund të zvogëlohet hapësira për bashkëpunim, debat dhe të mësuar përmes shkëmbimit të ideve.
Debati për AI
Megjithatë, debati për AI në arsim nuk është bardh e zi. Disa drejtues universitarë e shohin integrimin e teknologjisë si të nevojshëm për t’i përgatitur studentët për një realitet të ri profesional, ndërsa pedagogë të tjerë shqetësohen se përdorimi pa kufij mund të dobësojë aftësitë që arsimi synon të ndërtojë.
Një nga përgjigjet e mundshme nuk është thjesht ndalimi i AI-së, por ndryshimi i mënyrës se si vlerësohet të nxënit. Në vend që të mbështeten vetëm te detyrat e shkruara në shtëpi, institucionet mund të përdorin më shumë provime me gojë, prezantime, portofolë gjatë semestrit, punë në grup dhe detyra që kërkojnë shpjegimin e procesit të mendimit.
Kjo qasje mund t’i ndihmojë nxënësit të përdorin teknologjinë si mjet mbështetës, pa e kthyer atë në zëvendësim të përpjekjes së tyre. Qëllimi nuk është ta largojmë AI-në nga arsimi, por të sigurohemi që ajo të mos e largojë mendimin nga nxënësi. Mësuesi mbetet i rëndësishëm pikërisht për këtë ekuilibër.
Në fund, pyetja nuk është vetëm se çfarë mund të bëjë AI për nxënësin. Është edhe çfarë duhet të vazhdojë të bëjë nxënësi vetë. Në një epokë ku përgjigjet janë gjithnjë e më të lehta për t’u marrë, arsimi duhet të ruajë hapësirën për pyetjet, përpjekjen, gabimet dhe procesin e të menduarit.
Prinderimi.com
