Një nënë nuk mund ta zëvendësojë plotësisht babanë, dhe as një baba nuk mund ta zëvendësojë plotësisht nënën. Foshnjat që krijojnë një lidhje të sigurt dhe të qëndrueshme me të dy prindërit zhvillohen më së miri.
Nënat ofrojnë dashuri të pakufizuar, butësi, gjidhënie, tolerancë dhe durim. Baballarët, nga ana tjetër, sjellin forcë, përgjegjësi, zë më të thellë, aroma të ndryshme dhe një prani fizike të dallueshme, duke përfshirë fytyrën e rruar me gërvishtje – të gjithë këta janë stimuj të rëndësishëm për zhvillimin e fëmijës.
Në përgjithësi, humbja e nënës ka ndikim më të madh tek fëmijët sesa humbja e babait. Nëna jo vetëm që siguron dashuri dhe mbrojtje, por edhe përqendrimi i saj shpesh është i drejtuar më fort drejt fëmijëve. Amviset që kujdesen me orar të plotë për familjen janë zakonisht më të angazhuara me fëmijët, duke krijuar një lidhje më të ngushtë me ta.
Për këto nëna, fëmijët shpesh janë në qendër të aktiviteteve të tyre të përditshme, dhe ato kanë aftësinë t’i përmbushin nevojat emocionale dhe praktike të fëmijëve përmes një përkushtimi të plotë. Kjo dashuri dhe paqe që ofrohet nga nëna është thelbësore për suksesin e tyre në jetë.
Ekziston një keqkuptim se djemtë kanë më shumë nevojë për babanë, ndërsa vajzat për nënën. Në të vërtetë, babai është po aq i rëndësishëm për vajzat sa edhe për djemtë, megjithëse në mënyra të ndryshme. Po ashtu, nëna ka një rol vendimtar në rritjen e bijve të saj. Baballarët u japin vajzave ndjenjën e sigurisë, mbështetjes dhe forcës, duke i ndihmuar ato të ndërtojnë marrëdhënie të shëndetshme me meshkujt në të ardhmen.
Pa një model të fortë mashkullor, një vajzë mund të ketë vështirësi në të kuptuarit ose ndërtimin e marrëdhënieve me burrat, duke i perceptuar ata si të mistershëm, të frikshëm apo tepër tërheqës.
A mundet një nënë ta zëvendësojë babanë nëse ai nuk është i pranishëm? Përgjigjja është se jo, një nënë nuk mund ta luajë plotësisht rolin e babait, dhe as nuk është e nevojshme ta bëjë këtë.
Fëmijët kanë një kapacitet të jashtëzakonshëm për të krijuar një imazh ideal të prindit, edhe nëse ai apo ajo nuk ka qenë i pranishëm fizikisht në jetën e tyre. Një nënë mund të ndihmojë të birin e saj të ndërtojë një model për të atin, duke i ofruar mundësi për të kaluar kohë me figura mashkullore të besueshme si gjyshërit, xhaxhallarët, apo edhe figura të tjera autoriteti si mësuesit, pastorët apo imamët.
Nën udhëheqjen dhe mbikëqyrjen e nënës, këta burra mund të ofrojnë modele të forta dhe pozitive për djalin e saj, duke ndihmuar në formimin e një identiteti të qëndrueshëm dhe të sigurt për të.
Autor: H. Altalib, O. Altalib dhe A. Ebusulejman, 2022
Udhëzues për rritjen e fëmijëve: Marrëdhëniet prind-fëmijë
