Ndal përpjekjes për të dominuar mbi adoleshentin
Vazhdimisht e përsëris se ritmi i vetëdijesimit është më i nga dalshëm sesa realiteti aktual. Kjo do të thotë se gjërat, rrethanat, konceptet, e kështu me radhë vazhdojnë të ndryshojnë çdo kund rreth nesh, përderisa ne sillemi me to sikur silleshim në të kaluarën. Ky është një realitet për mënyrën si kujdestarët i trajtojnë adole- shentët. Shumë prindër kanë prirje ta trajtojnë fëmijën e tyre shtatëmbëdhjetëvjeçar në të njëjtën mënyrë si i kanë trajtuar kur kanë qenë dhjetë vjeçar. Kjo shpie në një krizë midis adoleshentëve dhe prindërve të tyre. Ajo që të gjithë ne kemi nevojë të mësojmë si të rritur është që të relaksojmë shtrëngimin tonë dhe të jemi më pak dominues në veprimet tona me adoleshentë. Të ilustrojmë këtë duke shikuar rastin e dy baballarëve: njëri është një baba dominues dhe tjetri është një baba, i cili ka arritur sukses në përshtatjen e trajtimit të tij të birit sipas rrethanave të kushteve të reja duke pasur parasysh ndryshimet që kanë ardhur me kohë.
1. Babai dominues
Biri i tij duhet të jetë i monitoruar në çdo kohë dhe duhet të kërkojë leje në shumë situata.
– Ai e urdhëron të birin në mënyrë të ashpër.
– Ai nuk ia beson të birit kryerjen e gjërave i vetëm, ai është i dyshimtë për sjelljen e tij.
– Ai kujdeset t’i mësojë detajet më të vogla për lidhjet e të birit jashtë shtëpisë. Ai nuk i jep shans të diskutojë gjërat me të.
– Kur nuk pajtohen për disa gjëra, gjithmonë i jep të drejtë vetes dhe i biri gjithmonë e ka gabim.
– Ai fare nuk merakoset nëse e qorton të birin e tij në prani të vëllezërve dhe motrave të tij ose në prani të njerëzve të tjerë.
2. Babai i cili e kupton gjendjen e birit të tij
Ky baba është i vetëdijshëm për zhvillimet në jetën e të birit adoleshent. Për rrjedhim, ai e trajton atë ndryshe prej kohës kur nuk ishte adoleshent. Më poshtë po tregojmë disa pika se si e trajton të birin e tij:
– Ai e trajton birin e tij sikur të jetë në prag të burrërisë, pra e trajton atë si një të ri të rritur.
– Ai pret që i biri i tij të jetë ashtu siç dëshiron tërë kohën, sepse e di se biri është i hutuar dhe nuk ka mundësi që tërë kohën të mbajë baraspeshën.
Ai i beson të birit të tij në ndërveprimet me të. Ai nuk e heton sjelljen e të birit, përveç nëse gjendet një shkak për dyshim.
– Ai i lë të birit një margjinë të gjerë të zgjedhjes dhe e konsulton për çështjet që kanë të bëjnë me të.
– Ai kujdeset për ndjenjat e të birit dhe e mbron dinjitetin e tij.
Ai i ngarkon të birit disa punë të familjes.
– Ai tregon interesim për kritikën e të birit për familjen.
Prinderimi.com
Prof. Dr. Abdul Kerim Bekkar, “Adoleshentët”
(Vështrime mbi adoleshentët, si t’i kuptojmë, si t’u qasemi dhe si të ndërveprojmë me ta)
