Për shumë fëmijë, momenti kur fiket drita dhe vjen koha për gjumë mund të shoqërohet me frikë, pasiguri dhe imagjinatë të gjallë. Një dhomë që gjatë ditës duket krejt normale, në errësirë mund të duket ndryshe: një lodër mund të duket si një hije e çuditshme, një zhurmë e vogël mund të tingëllojë më e madhe dhe mendimet e fëmijës mund të krijojnë skenarë që e frikësojnë.
Frika nga errësira është një përvojë shumë e zakonshme gjatë fëmijërisë dhe zakonisht është pjesë e zhvillimit normal emocional. Kjo frikë nuk do të thotë se fëmija është i dobët apo “bën naze”. Përkundrazi, tregon se imagjinata e tij po zhvillohet dhe ai ende po mëson të dallojë mes asaj që është reale dhe asaj që krijon mendja e tij.
Pse fëmijët kanë frikë nga errësira?
1. Imagjinata bëhet më e fuqishme gjatë natës
Fëmijët kanë një imagjinatë shumë aktive. Në mungesë të dritës, ata nuk mund t’i shohin qartë objektet rreth tyre dhe truri përpiqet të plotësojë boshllëqet.
Një hije në mur mund të duket si diçka e frikshme, ndërsa një zhurmë nga jashtë mund të interpretohet si rrezik.
2. Fëmijët ende po mësojnë të menaxhojnë emocionet
Kur një fëmijë ndien frikë, ai mund ta ketë të vështirë ta qetësojë veten. Ai ka nevojë për ndihmën dhe sigurinë e prindit për të kuptuar se është i mbrojtur.
Në vend që t’i themi:
“Mos ki frikë, nuk ka asgjë.”
Mund të themi:
“E kuptoj që errësira të frikëson. Unë jam këtu me ty dhe je i sigurt.”
Kjo e ndihmon fëmijën të ndihet i kuptuar.
Si ta ndihmojmë fëmijën të kapërcejë frikën nga errësira?
1. Mos e minimizoni frikën e tij
Edhe nëse për të rriturit frika nga errësira duket e vogël, për fëmijën ajo është reale.
Shmangni fraza si:
- “Je i madh tashmë, nuk duhet të kesh frikë.”
- “Mos bëj si bebe.”
Këto mund ta bëjnë fëmijën të ndihet i turpëruar për emocionet e tij.
Në vend të kësaj, tregoni mirëkuptim dhe qetësi.
2. Krijoni një rutinë të qetë para gjumit
Një rutinë e parashikueshme e ndihmon fëmijën të ndihet më i sigurt.
Mund të përfshijë:
* një tregim para gjumit;
* një bisedë të shkurtër për ditën;
* një përqafim;
* një lutje ose falënderim për natën, sipas traditës së familjes.
Këto momente krijojnë ndjenjë sigurie dhe qetësie.
3. Përdorni një dritë të butë nëse është e nevojshme
Një llambë e vogël nate mund ta ndihmojë fëmijën të ndihet më rehat. Qëllimi nuk është ta mbajmë gjithmonë të varur nga drita, por t’i japim kohë të mësohet gradualisht me errësirën.
4. Ndihmojeni të përballet me frikën
Në vend që ta shmangim gjithmonë frikën, mund ta ndihmojmë fëmijën ta përballojë atë me hapa të vegjël.
Mund ta pyesni:
“Çfarë të frikëson më shumë kur fiket drita?”
Duke folur për frikën, fëmija mëson se emocionet mund të shprehen dhe të menaxhohen.
5. Jepini siguri me praninë tuaj
Fëmija ka nevojë të dijë se prindi është aty për ta mbrojtur.
Një fjali e thjeshtë si:
“Jam këtu pranë teje. Je i sigurt.”
mund të ketë një ndikim të madh.
Përfundim
Frika nga errësira është një fazë e zakonshme në fëmijëri dhe shpesh kalon me rritjen dhe zhvillimin emocional të fëmijës. Ajo që ka më shumë rëndësi është mënyra se si reagojmë si prindër.
Kur e dëgjojmë fëmijën, e qetësojmë dhe i japim siguri, ne nuk po ushqejmë frikën e tij — po i mësojmë se mund të përballet me emocionet e vështira me guxim.
Një përqafim, një fjalë e mirë dhe pak durim para gjumit mund ta bëjnë natën një moment qetësie dhe afërsie për të gjithë familjen.
