Një orë mësimore zgjat 45 minuta në vend të 60 minutave dhe për të kuptuar pse është kështu, duhet të kthehemi pas në kohë…
Kjo rregullore shkaktoi kritika: fëmijët duhej të shkonin dy herë në shkollë, pasdite nuk mund të ndihmonin në fermë apo në shtëpinë e prindërve të tyre dhe gjatë orëve të pasdites ishin plotësisht të rraskapitur.
Hulumtimet kanë treguar gjithashtu se cikli prej 60 minutash i bënte fëmijët të lodhur.
Prandaj, studiuesit kanë rekomanduar orë më të shkurtra shkollore. Ministri prusian i Arsimit, August von Trott zu Solz, vendosi që mësimet në shkollë të zgjasin vetëm 45 minuta. Me njësitë mësimore të shkurtuara, të gjitha lëndët mund të zhvendoseshin në mëngjes dhe fëmijët kishin një pasdite të lirë.
Ky mësim shkollor 45-minutësh nuk ka ndryshuar deri më sot, 112 vjet më vonë.
Ndërkohë disa arsye praktike dhe pedagogjike të tjera janë:
Kufizimet e vëmendjes: Hulumtimet tregojnë se shumica e nxënësve kanë një vëmendje më të lartë për periudha më të shkurtra kohore. Një periudhë prej 45 minutash është shpesh e mjaftueshme për të mbajtur nxënësit të përqendruar dhe të angazhuar pa u lodhur ose humbur interesin.
Ndërveprimi dhe variacioni: Një kohëzgjatje prej 45 minutash lejon mësuesit të planifikojnë mësimet në mënyrë që të përfshijnë një gamë të gjerë aktivitetesh, siç janë shpjegimet, diskutimet, ushtrimet praktike dhe ndoshta edhe pushimet e shkurtra për të mbajtur nxënësit të freskët.
Ritmi dhe struktura: Shumica e shkollave kanë një ditë të organizuar në disa periudha të veçanta mësimore. Një kohëzgjatje prej 45 minutash është një mënyrë efikase për të strukturuar ditën shkollore, duke lejuar mësime të ndryshme dhe pushime të rregullta ndërmjet tyre.
Adaptimi i orarit: Kohëzgjatja prej 45 minutash përputhet mirë me kërkesat e orarit shkollor, duke mundësuar një numër të arsyeshëm të lëndëve të ndryshme që të trajtohen brenda një dite pa e tejlodhur nxënësin.
© Portali Shkollor
