Shpresa është lëvizja e syrit që na bën potenciali i fshehur brenda nesh. Ajo është aftësia për të parë mundësitë e thesaret e fshehura. Veçse shpresën mos e ngatërroni me besimin e verbër. Te besimi i verbër ka një pritshmëri të jashtme. Pritshmëria te shpresa është te vetja, te potenciali i brendshëm. Shpresa është ndjesia e fortë që kemi kur realizohet diçka që e kemi dëshiruar shumë. Brenda nesh ndiejmë forcën e realizimit të dëshirës.
Shpresa na jep lumturinë e jetës, na motivon; shpresa është ura që lidh të sotmen me të nesërmen. Nëse nuk kemi shpresë, nuk mund ta shohim të ardhmen. Nuk mund të kuptojmë se si do të ecim përpara. Nuk mund të parashikojmë pengesat që do të na dalin përpara. Shpirtin na e pushton një ndjesi që ngjason me shqetësimin e njerëzve që ecin në errësirë apo në mjegull.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Saim Koç & Nil Gün, ”Vetëvlerësimi”
