Si t’i jepet fund zakonit të thithjes së gishtit?
Kur foshnja vjen në jetë, i është dhënë fuqia të thithë si ventuzë me buzë. Krahas kësaj force të brendshme, buzët e fëmijëve janë shumë aktive. Çfarëdo t’i jepet në gojë foshnjës gjatë kësaj periudhe 24 mujore, do të përpiqet ta thithë dhe pas njëfarë kohe do të mësohet me atë që thith. Kështu që nëse është mësuar ta fusë gishtin në gojë e ta thithë, kjo situatë që buron nga refleksi i thithjes në këtë periudhë nuk ka të bëjë me mungesën emocionale. Prandaj për sa i përket thithjes së gishtin deri në moshën katër vjeç, mjafton t’i kushtohet vëmendje dhënies fund të zakonit:
Akoma në periudhën e foshnjërisë, gjatë muajve të parë, foshnjës i vishen dorashka duke siguruar që për disa muaj të mos e fusë dorën në gojë. Në të njëjtën kohë, nëse nëna ia përmbush foshnjës nevojat kur ky i fundit qan dhe i ofron kontakt trupor, sjellja në fjalë do të marrë fund pa u kthyer në zakon.
Nëse bëhet fjalë për një fëmijë të mësuar thithë dendur gishtin, në mënyrë që të mos i dëmtohet T struktura e gojës, e qiellzës apo edhe e gishtit, në ga vend të gishtit duhet t’i jepet të thithë biberon. Pasi biberoni të zëvendësojë gishtin, domethënë pasi fëmija të mësohet me biberonin, atëherë mund t’i hiqet zakoni i biberonit.
Nëse zakoni i thithjes së gishtit nuk është shumë intensiv, mjafton që fëmijës t’i ofrohet diçka që ta pengojë ta çojë gishtin në gojë duke e bërë që ta harrojë zakonin. Kjo arrihet jo me vullnetin e fëmijës, por duke i ofruar gjëra të tjera për t’u marrë. Nëse fëmijës i zihet dora me diçka, nuk do të gjejë rastin për ta futur në gojë dhe në këtë mënyrë do ta harrojë zakonin.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Dr. Adem Güneş, “Si veprojnë fëmijët dhe pse?”
