Aftësitë e duarve
Në moshën kur fëmija ndahet nga gjiri, ai përpiqet që të fitojë sa më shumë nga aftësitë e duarve, prandaj duhet që t’i jepet mundësia për t’i fituar këto aftësi, në mënyrë që ai të mësojë se si të mbështetet tek vetja dhe jo më tek nëna e tij.
Në këtë periudhë vërejmë, se fëmija ka dëshirë që të prekë me duart e tij enën, në të cilën ndodhet ushqimi apo edhe lugën për t’u ushqyer vetë. Këtu fillon gabimi i nënave, kur ua mohojnë atyre mundësinë e përfitimit të këtyre eksperiencave. Madje nënat edhe mund ta tejkalojnë kufirin, duke i kufizuar plotësisht fëmijët e tyre, aq sa ata të duken thjesht si një makinë, që mund të lëvizë vetëm gojën.
Dëshira e fëmijës për të zbuluar dhe për t’u njo- hur me gjërat që e rrethojnë, është pjesë e natyrshmë- risë, të cilën ia ka dhënë Allahu i Madhërishëm. Fëmija ka nevojë që të njihet me format e sendeve me anë të shqisës së të prekurit dhe të njihet edhe me kundërve- primet e tyre, po ne si baballarë dhe nëna bëhemi pen- gesë për ta në përfitimin e natyrshëm të këtyre aftësive, duke u kthyer në faktorë që ndikojnë në dobësimin e personalitetit të fëmijëve tanë, pa e kuptuar këtë gjë.
Zhvillimi i besimit në vetvete
Ekziston një komplet ose sistem mjetesh dhe me- todash, të cilat edukuesi mund t’i përdorë për zhvilli- min e besimit në vetvete tek fëmijët. Nga më të rëndësishmet janë:
Së pari: T’i marrësh me vete
Kjo është e rëndësishme, sepse radhitja nëpër rreshta bashkë me tjerët, i bën atë të ndihet më mirë, duke ia shtuar besimin në vetvete.
Së dyti: Inkurajimi i ideve të tyre të reja
Kjo mund të bëhet me anë të lavdërimit të tyre para njerëzve, duke e treguar pëlqimin tënd për idetë e tyre, si dhe duke i ndihmuar ata në zbatimin e këtyre ideve, ose duke i shkruar ato në revistat e fëmijëve dhe të rinjve, apo edhe shumë mënyra të tjera nxitëse si këto që thamë.Së treti: Largimi nga dhënia e mesazheve negative Mesazhet negative që ne u drejtojmë fëmijëve, sido që të jenë gabimet e tyre, kanë një ndikim negativ në shpirtin e tyre dhe nguliten në vetëdijen e tyre, duke e kthyer atë më pas në sjellje reale.
Së katërti: Lutjet (duatë)
Ashtu siç është thënë në një hadith të profetit Muhamed [sal-lallahu alejhi ve sel-lem]: “Duaja është adhurim”, dhe sidomos kur ajo bëhet nga ana e prin- dërve, është më e pranueshme tek Allahu Fuqiplotë. Po ashtu, përgjërimi në dua (lutje) ka ndikim të madh në përmirësimin e fëmijëve dhe në ngulitjen e cilësive të mira, që prindërit i urojnë për fëmijët e tyre.
Së pesti: Nuk duhet t’ua heqim të drejtën për t’u argëtuar
Argëtimi është një nga elementët plotësues të per- sonalitetit të plotë, sepse privimi i fëmijëve nga argë- timi ka shumë ndikime negative në anën shpirtërore të tyre. Roli i prindërve këtu është, që të mos e lejojnë që argëtimi të dominojë mbi anët e tjera të rëndësishme në zhvillimin e tyre.
Së gjashti: Dëgjimi i tyre me vëmendje Një nga mjetet më të rëndësishme të zhvillimit të besimit në vetvete, është që fëmija të ndjejë se fjalët dhe mendimet e tij janë të rëndësishme dhe kjo bëhet dukee dëgjuar atë me vëmendje, duke reaguar pozitivisht ndaj tyre dhe duke i ndjekur ato.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Abdulhamid Bilali, ”Si ta bësh fëmijën tënd yll”
