Tregojeni veprimin që doni
Duke kritikuar një veprim të fëmijëve, prindërit nuk flasin për sjelljen që kërkojnë, por për atë që nuk duan; nuk flasin për atë se si duhet vepruar, por se si nuk duhet vep- ruar. Fëmija e regjistron fjalën në nënvetëdije. Kur i themi fëmijës “mos vrapo”, nxisim nënvetëdijen e tij drejt “vrapi- mit”. Kur i tërheqim vërejtjen përmes fjalëve “mos shkel këmbëzbathur mbi dysheme”, në nënvetëdijen e tij regjis- trohen fjalët “këmbëzbathur” dhe “shkelje”. Do shihni se do jeni më efektivë nëse i shtoni ndjenjës suaj shprehjet li- dhur me atë që doni, që synoni.
Në vend të
Mos i lër këpucët aty!
Je trashur shumë.
Mos vrapo!
Mos ec këmbëzbathur!
Mos bërtit!
Mos ha shpejt!
Mos i lër ndezur dritat!
Mos e lër hapë dollapin!
Thoni
Vendosi këpucët në dollap.
Duhet të kesh kujdes në ngrënie.
Po ushqehesh shumë shëndetshëm. Ec më ngadalë.
Kujdes nga shkallët.
Vishi shapkat.
Vish çorapet.
Të lutem, ule pak zërin!
Sa bukur e kontrollon zërin.
Nëse përtypesh më ngadalë, do ndihesh më mirë.
Fiki dritat, të lutem!
Të lutem, mbylle pak derën e dollapit!
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Ramazan Shimshek, ”Fëmijët e tabletit” (Metoda psikologjike të kohës për fëmijët e kohës)
