Agresiviteti
Shumë familje ankohen se te fëmijët e tyre kanë një prirje të dukshme për agresivitet kundër të tjerëve, një dëshirë të dhunshme për t’i lënduar të tjerët. Shumë familje ankohen gjithashtu për aktivitete destruktive të fëmijëve të tyre dhe për gjuhë të fëlliqur të tyre dhe shumë prindër e ndiejnë veten të humbur kur ndodh kjo dhe nuk dinë si ta largojnë nga fëmijët.
Nuk është për t’u çuditur kur shohim se edhe specialistët që bëjnë hulumtime në domenin e sjelljes së fëmijëve, duken të paaftë të vijnë në një përkufizim të kënaqshëm të një fëmije agresiv, sepse pothuajse e kanë të pamundur si të vlerësojnë nivelin e agresivitetit të një fëmijë të caktuar. Njëkohësisht ata janë të hutuar me shkaqet specifike që e shtyjnë një fëmijë të caktuar të jetë agresiv dhe keqbërës.
Kësaj i shtojmë konstatimet e hulumtueseve se numri i fëmijëve që mund të përshkruhen agresivë është në rritje, edhe pse numri mund të ndryshojë nga një pjesë e botës në tjetrën. Duke pasur parasysh këtë do të përpiqem në faqet vijuese t’i qasemi këtij problemi në mënyrën më të mirë të mundshme.
Çka është agresiviteti?
Fëmija lind si një qenie e paplotësuar njerëzore, ende nuk e ka gjuhën, konceptet ose vlerat e të mirës dhe të keqes. Këtë e mëson të tërën nga komuniteti në të cilin rritet. Nga kjo mund të thuhet se një fëmijë nevojat e të cilit përmbushen dhe i cili jeton në një familje të qetë dhe të mirë, pritet që të jetë më i disiplinuar dhe më i respektueshëm ndaj të drejtave të të tjerëve dhe më i ndershëm.
Në të njëjtën kohë mund të shtojmë se fëmija mund të mësoj agresi- vitetin nga shokët e shkollës, nga shokët e tjerë jashtë shkollës ose nga lagija. Gjithashtu mund të përmendim se sjellja agresive mund të transferohet gjenetikisht nga prindërit dhe madje nga gjyshërit dhe se disa fëmijë janë agresivë për shkak të një çrregullimi nervor.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Prof. Dr. Abdul Kerim Bekkar, “Problemet e fëmijëve”
