Pse tani? çfarë fshihet pas deklaratës për subvencionimin e teksteve shkollore?
Pas publikimit të qarkores së Ministrisë së Arsimit dhe Shkencës (MASHT) lidhur me deklaratën që duhet të plotësojnë prindërit/kujdestarët ligjorë për subvencionimin e teksteve dhe materialeve shkollore për vitin akademik 2026/2027, Arben Nitaj ka reaguar në rrjetet sociale, duke ngritur pikëpyetje mbi ligjshmërinë dhe kontestueshmërinë e këtij veprimi nga MASHT-i.
Në reagimin e tij, Nitaj kritikon mënyrën e zbatimit të skemës së subvencionimit të teksteve shkollore dhe vë në pikëpyetje përgjegjësinë institucionale për sigurimin e tyre.
Lexoni më poshtë reagimin e plotë:
Ministria e Arsimit po kërkon nga prindi ose kujdestari ligjor të nënshkruajë një deklaratë përmes së cilës konfirmon se subvencionimi është përdorur për blerjen e teksteve shkollore, se tekstet janë siguruar dhe janë në dispozicion të nxënësit, si dhe pranon mundësinë e verifikimit nga institucionet kompetente.
Por pyetja që shtrohet është e thjeshtë: pse tani? Pse këtë vit?
Kjo çështje nuk mund të reduktohet vetëm te një deklaratë administrative. Pyetja më e madhe lidhet me mënyrën se si është konceptuar dhe zbatuar i gjithë mekanizmi i sigurimit të teksteve shkollore.
Në vitet e kaluara, sipas kritikave të ngritura ndaj Ministrisë, ky proces është zhvilluar pa një adresim të mjaftueshëm të çështjes së çmimeve dhe pa një mekanizëm të qartë negocimi që do të mund të mbronte interesin e buxhetit publik dhe të familjeve.
Por problemi është edhe më i thellë.
Neni 26 i Ligjit për Arsimin Parauniversitar përcakton parimin e sigurimit falas të teksteve shkollore. Për këtë arsye, shtrohet një pyetje themelore: a mund të zëvendësohet detyrimi institucional për sigurimin e teksteve me një skemë ku prindi fillimisht i blen ato dhe më pas deklaron përdorimin e subvencionimit?
Nëse përgjegjësia për sigurimin e teksteve përcaktohet me ligj si përgjegjësi publike, ajo nuk mund të zhvendoset te prindi vetëm përmes një deklarate administrative. Prandaj, çështja nuk është nëse prindi duhet apo nuk duhet ta plotësojë një formular.
Çështja është përgjegjësia institucionale.
Kur një institucion publik ndërton një mekanizëm administrativ, çdo hap i tij duhet të jetë në përputhje me ligjin, transparent dhe i arsyetuar. Në të kundërt, lind nevoja për shqyrtim institucional dhe juridik. Pikërisht për këtë arsye, kjo çështje është adresuar në organet e drejtësisë dhe do të kërkohet që çdo veprim, vendim dhe përgjegjësi të shqyrtohet në përputhje me ligjin.
Nuk duhet të ketë rëndësi se kush e mban funksionin apo çfarë pozite zë. Askush nuk është mbi ligjin. Ligji nuk mund të zëvendësohet me deklarata, njoftime apo vendime administrative. Nëse shteti ka detyrimin ligjor të sigurojë tekste shkollore falas, atëherë kjo përgjegjësi duhet të mbetet e shtetit.
Dhe nëse ka dyshime për shkelje të ligjit, keqpërdorim të parasë publike apo përgjegjësi individuale, ato duhet të hetohen dhe të trajtohen nga institucionet kompetente.
Tani le të flasë ligji. Le të flasin institucionet e drejtësisë. Vazhdojmë tutje.
Shkruan: Arben Nitaj
Publikon: Prinderimi.com
