NJOHJA E VETVETES
Ne kemi frikë nga pëshpëritjet në vesh kur jemi vetëm e në qetësi. Prandaj e urrejmë qetësinë dhe përshtatemi me jetën sociale. – Nietzche.
Kur shohim sytë e një foshnje, vërejmë natyrshmëri, besim, kureshtje, entuziazëm dhe dëshirë. Dikur kemi qenë edhe ne ashtu. Kemi qenë të lirë të shprehim ndjenjat ashtu si janë në qendrën e jetës tonë. Kemi qarë kur na ka ardhur për të qarë dhe kemi hedhur buzëqeshje përreth kur kemi dashur të buzëqeshim. Buzëqeshjet tona kanë sjellë kënaqësi tek të tjerët. Jeta ka qenë ajo që na magjepste. Shprehja e vetes të tillë çfarë ishim ishte e drejta jonë më e natyrshme.
Ta duash veten do të thotë ta duash jetën. Ta duash veten do të thotë të duash të tjerët. Aq sa respektojmë të gjitha copëzat e jetës, aq e duam dhe e respektojmë veten.
Sa më i lartë të jetë vetëvlerësimi aq më mirë ndihemi. Kemi në dorë kontrollin e jetës dhe bëhemi felksibël, krijues e produktivë. Vështirësitë që na sjellë jeta na japin forcë. Ndihemi të fortë dhe krijues. Fokusohemi drejt zgjidhjeve. Dimë se si mund t’i realizojmë gjërat që dëshirojmë.
Sa shpesh ndihemi të tillë?
Me mbarimin e periudhës së foshnjërisë marrin fund edhe kohët e mrekullueshme të jetës pa brenga. Hap pas hapi mësojmë të dyshojmë te vetja. Fillojmë të zhvillojmë mekanizmat për të mbrojtur veten. Meqenëse kuptojmë se nuk pranohemi apo nuk na duan ashtu siç jemi, vendosim të ndërtojmë maskën e një personaliteti të egos negative. Sa më shumë rritemi, aq më shumë humbasim “Unin” dhe fillojmë të mendojmë me “Unin” e egos negative. Sa më shumë humbasim besimin te vetja, aq më shumë fillojmë të humbasim edhe besimin ndaj jetës së të tjerëve. Në të njëjtën masë humbasim edhe vetëvlerësimin.
Dimensioni i të qenit “individ” i shëndetshëm që siguron sjelljen dhe ndjenjën e drejtë, na bën të mendojmë si duhet në drejtim të veçorive dhe dhuratave të egos pozitive. Qëllimi i egos pozitive është të na bëjë të lumtur, të qetë, të përmbushur, krijues dhe produktivë. Ndërsa egoja negative ka vetëm një qëllim: të kesh të drejtë. Për të pasur të drejtë ne përplasim mendimet, ndjenjat dhe sjelljet, gjykojmë si na vjen për mbarë, zhvillojmë mekanizmat mbrojtës, përjetojmë kontradikta dhe luftëra në botën tonë të brendshme e të jashtme. Egoja pozitive merr kënaqësi nga momentet kur mund të jetë e vetme, sepse këto momente janë një mundësi e artë për të qenë krijues. Egoja negative ka frikë nga vetmia. Vetmia është e padurueshme për të.
Egoja pozitive është në shërbim të “Unit”.
Egoja negative është diktatori që ka shtënë në dorë vlerën e “Unit”.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Saim Koç & Nil Gün, ”Vetëvlerësimi”
