Im bir ka filluar të thithë gishtin. Çfarë mund të bëj?
Im bir pesë vjeç nisi të thithë gishtin kur i vëllai u bë 22 ditësh. Si mund ta bëjmë të heqë dorë nga kjo? Nëse fëmija fillon të përjetojë mungesë emocio- nale, tek ai mund të vihet re thithja e gishtit.
Ajo që duhet të mendoni para së gjithash është kjo:
“Im bir kujton se më ka humbur dhe nuk ka guxim për të më rifituar e nuk e mbledh dot veten.”
Duhet ta ktheni vështrimin nga vetja për të parë se ku përjeton mungesë fëmija. Mos vallë ndërsa ju merreni me beben, i madhi mbetet disi jashtë? Ose ndoshta kur i madhi e prek foshnjën i thoni: “Mos e prek bir, se mund t’i nxjerrësh këmbën!”? Apo vallë mysafirët drejtohen menjëherë tek i vogli duke thënë: “Mashalla, sa i mirë qenka!”
Këto dhe të tjera situata të ngjashme anormale në shtëpi bëjnë që fëmija të ndihet i përjashtuar dhe kur fëmija ndihet i përjashtuar, duke kujtuar se e ka humbur dashurinë, menjëherë e çon dorën tek goja.
Zgjidhja nuk është ta bësh fëmijën të mos e çojë dorën tek goja, por në eliminimin e shkaqeve që e shtyjnë atë në këtë sjellje. Duhet të zgjidhni jo problemin që reflektohet, por problemin rrënjësor. Djalit të madh duhet t’ia ktheni mjedisin e mëparshëm. Duhet ta bëni të ndihet i vlerësuar si më parë.
Gjithashtu shihni nëse ka sjellje artificiale në shtëpi. Sepse sjelljet artificiale janë shkaku kryesor i xhelozisë. Ju jeni nënë. Si i afrohet nëna foshnjës së saj? Me dashuri, apo jo? Por nëse nuk e trego- ni dashurinë për të voglin se mos mërzitet i madhi, nëse nuk kujdeseni shumë për të, por e merrni pranë vetes në krevat sa për të thënë, kjo gjë përkundrazi e shqetëson të madhin.
Ose nëse për shembull i thoni të madhit: “Ty të dua më shumë, jo atë! Ty të kam të parin!”, atëherë fëmija do të mendojë se, “Nëna mund ta dashka njërin nga fëmijët më shumë se të tjerët, e ndonjërin mund të mos e dashka. Atëherë edhe unë s’duhet ta humb dashurinë e saj si vëllai, por duhet ta bëj të më dojë!”, dhe kjo gjë do ta shqetësonte. Po ashtu disa nëna, kur vijnë nga spitali, sjellin
me vete një lodër që ia japin të madhit duke i thënë: “Këtë e ke dhuratë nga vëllai/motra e vogël.” Por fëmija është në gjendje të mendojë se një foshnje që akoma nuk ecën e nuk flet dot, s’mund t’i sjellë dhuratë! Të tilla sjellje artificiale shkaktojnë sjellje anor-
male tek fëmija. Foshnja duhet dashur e përkëdhelur, por duhet vazhduar dashuria edhe ndaj të madhit, pa u pakësuar aspak. Nëse nëna e pakëson dashurinë ndaj njërit prej fëmijëve, tjetri shqetësohet!
