Merrini parasysh pyetjet në vijim:
Pyetja 1: Cila detyrë kërkon dije për menaxhimin, psikologjinë, sociologjinë, antropologjinë, kujdesin, artin e kuzhinës dhe komunikimin?
Pyetja 2: Cila detyrë nuk kërkon diplomë, certifikatë apo licencë për ta ushtruar?
Pyetja 3: Cila detyrë është njëra ndër më të keqkuptuarat dhe më të shpërfillurat?
Pyetja 4: Cila detyrë ka pësuar më së shumti abuzim dhe dhunë?
Pyetja 5: Cila detyrë është aq vendimtare që i prek jetët e njerëzve madje edhe si të rritur?
Pyetja 6: Cila detyrë është mësuesi më i rëndësishëm për një fëmijë?
Përgjigjja: Prindërimi.
Shumica e prindërve nuk ndjekin kurse prindërimi dhe atyre u mungon dija, përvoja dhe shkathtësitë prindërore. Ata mbështeten vetëm mbi instinktin dhe mendimin praktik, i cili është zakonisht i vjetruar dhe i trashëguar nga stërgjyshërit të cilët janë ose të painformuar, apo për të cilët prindërimi ka domethënie kulturore ndryshe. Ka të tjerë që janë të arsimuar, por që i imitojnë qorrazi kulturat perëndimore. Prindërit munden po ashtu të ndjekin prindër dhe fqinj të tjerë të keq-informuar. Disa prindër përpiqen t’i plotësojnë dëshirat e tyre të paplotësuara nëpërmjet fëmijëve të tyre. Ka disa që i shpërfillin apo i shtyjnë detyrat prindërore. Për shkak të mungesës së të kuptuarit, apo mungesës së kohës ata ia delegojnë prindërimin dadove, mësuesve, kushërinjve, televizionit dhe lojërave kompjuterike.
Ne synojmë t’i ndihmojmë prindërit t’i korrigjojnë të gjitha të sipërpërmendurat dhe t’i eliminojnë apo reduktojnë gabimet e tyre të pafajshme. Në një kuptim, ne ofrojmë një “politikë sigurimi” të mirë kundër shumicës së grackave të përbashkëta në të cilat mund të hasin prindërit. Fatkeqësisht, prindërimi sot në masë të madhe merret si i mirëqenë me pak vëmendje kushtuar asaj që detyron ky rol i llahtarshëm. Në fakt, sa nga ne prindërit kemi menduar seriozisht ndonjëherë për detyrën që na është besuar? Do të na ndihmonte nëse e bënim këtë, ngaqë do ta kuptonim se prindërimi kërkon strukturën e vet të shkathtësive, strategjive dhe planifikimit.
Autor: Hisham A., fragment nga libri: ‘’Marrëdhëniet prind-fëmijë’’
Përpunoi: Prinderimi.com
