E di qasjen tuaj lidhur me edukatën e tualetit. Por me tim bir që është dy vjeç e gjysmë ende s’kemi pasur sukses. I kam zbatuar metodat e këshilluara prej jush, por im bir nuk bezdiset aspak nga të lagurit. “A do më tregosh kur të të vijë urina?” e pyes, “Nuk të tregoj!” thotë. E bën urinën dhe vjen tek unë e më thotë: “Nuk e kam bërë urinën!” Gjithmonë e mohon. Kur i them “Hajde të të çoj në tualet!”, në shumicën e rasteve refuzon. Megjithatë nuk arrij ta kuptoj ku është problemi. A duhet të shqetësohem?
Gjatë dhënies së edukatës së tualetit, ta pyesësh fëmijën “A të ka ardhur nevoja?” përbën trysni.
Me sa kuptova nga mesazhi juaj, e keni zbatuar pjesën e parë të këshillave, por keni ngecur në pjesën e dytë që është më e rëndësishmja. Kur fëmija bezdiset nga lagështia, fillon ta kuptojë se lagështinë e shkakton urina e vet dhe në këtë mënyrë fillon ta zhvillojë përdorimin e muskujve. Deri këtu në rregull. Por që t’i vërë në përdorim muskujt, fëmija duhet të ndihet në siguri të plotë. Por nga mesazhi juaj kuptoj se fëmija është në konflikt me ju.
Kur i thoni që t’ju tregojë kur t’i vijë urina, pse fëmija thotë: “Nuk ju tregoj!” Pse përpiqet të mbrohet e të marrë pozitë karshi jush? Kjo është çështja kyçe. Veç kësaj thoni që e bën urinën dhe vjen e thotë: “Nuk e kam bërë!” Sikur fëmija të ndihej në “siguri pa kushte”, sikur të mund të komunikonte pa kurrfarë shqetësimi me nënën e tij, nuk do të sillej kështu.
Është një pikë shumë e hollë që duhet ta kapni. Qoftë edhe porosinë që t’ju tregojë kur t’i vijë urina, ndonjëherë fëmija mund ta perceptojë së trysni e të tensionohet nga kjo.
Këshilla ime është që në këtë çështje të ndërtoni një marrëdhënie pa kushte me fëmijën tuaj dhe të keni kujdes për vështrimet që i hidhni, për qëndrimin që mbani dhe për fjalët që i thoni. Përpiquni t’i jepni përgjigje pyetjes nëse, “Mos vallë fëmija juaj i percepton si trysni të gjitha këto?”
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Dr. Adem Güneş, “Si veprojnë fëmijët dhe pse?”
