Si mund t’ia japim fëmijës zakonin e tualetit?
Kemi një vajzë 2 vjeç e gjysmë për të cilën kujdeset halla e saj. Po përpiqemi ta mësojmë me zakonin e tualetit, por nuk arrijmë ta ndjekim dot si duhet në shtëpi. Si mund ta mësojmë fëmijën me tualet?
Prindi që nuk e shqetëson fëmijën, mund ta mësojë lehtësisht me zakonin e tualetit.
Zakoni i tualetit mund të jepet shumë lehtë, por prindërit, ngaqë në përgjithësi e marrin me panik këtë çështje dhe duan që gjithçka të arrihet menjëherë, përjetojnë vështirësi në lidhje me këtë gjë. Ajo që duhet mbajtur parasysh në edukatën e tualetit është që fëmija të mos bezdiset. Domethënë, nuk duhet përpjekur që fëmija të mbahet nën kontroll. Fjalë si: “Mos të bëhet urina? Do të shkosh në tualet? Mos e bëj aty! Se mos e bën në mbath- je!”, nuk e lejojnë fëmijën që ta dëgjojë trupin e vet dhe ta ndjejë kur t’i mbushet fshikëza e urinës.
Për këtë arsye fëmijën e zë paniku. Prandaj pjesa më e rëndësishme në edukatën e tualetit është që fëmija të lejohet ta dëgjojë trupin e vet. Ngaqë pyetet vazhdimisht, pas njëfarë kohe fëmija nuk dëgjon më trupin e vet, por përpiqet t’u përgjigjet kërkesave të të rriturit që e pyet. Me mbathjet thithëse fëmija mund ta ndjejë vetë se po laget dhe t’i kuptojë ndryshimet në trupin e tij. Ndërkohë prindërit thjesht bëjnë udhërrëfyesin.
Kur fëmija t’i pulisë sytë e të shtrëngohet pak, pa kurrfarë urgjence i thuhet: “Të ka ardhur nevoja më duket. Eja shkojmë në tualet.”
Nëse thotë: “Jo, nuk vij!”, pa rënë në panik i duhet thënë: “Mirë, si të duash.” Por duke i thënë: “Nevojën po bën? Hajde me mua!”, nuk arrihet asgjë.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Dr. Adem Güneş, “Si veprojnë fëmijët dhe pse?”
