Vetëvlerësimi (respekti ndaj vetes)
Këtu është e rëndësishme të ndajmë konceptet vetëvlerësim (selfrespect) nga Vetëvlerësimi (selfesteem). Vetëvlerësimi tregon respektin e natyrës së ndjenjave tona. Do të thotë të njohësh vlerën e ndjenjave. Do të thotë të ndiesh e të shprehësh dashurinë, lëndimet, vuajtjet, ambiciet. Themelet e tij hidhen në fëmijëri.
Fëmija nga zero deri në gjashtë vjeç jeton plotësisht në botën e ndjenjave të tij; ai percepton gjithçka me anë të ndjenjave. Në këtë kontekst është bërë njësh me ndjenjat. Rrjedhimisht respektin ose jo respektin që tregohet ndaj botës së tij të ndjenjave, e percepton si respekt ose mungesë respekti ndaj vetes. Ai respekton të tjerët deri në masën që ata respektojnë ndjenjat e tij.
Qëndrimet e pakujdesshme ndaj ndjenjave të fëmijës, pengojnë zhvillimin e vetëvlerësimit të tij. Logjika që mund të ndërtojë marrëdhënie të tërthorta në këtë moshë, nuk është zhvilluar ende. Për këtë arsye ndonjëherë fëmijët i vendosin të rriturit në pozita të vështira.
Nëse një ditë ju thoni përpara fëmijëve për një shokun tuaj: “Sa i mërzitshëm është!”, një ditë fëmija mund të thotë: “Nëna, babai thotë se ju jeni i mërzitshëm!” kur këtë e bën një i rritur, ne e quajmë spiun, sepse i rrituri e di rezultatin që sjell kjo sjellje. Ndërsa fëmija nuk e di. Ai nuk arrin të kuptojë rezultatet që sjellin fjalët “Sa i mërzitshëm!” në ambiente të ndryshme.
Përgatiti: Perparim Blakaj, Prinderimi.com
Autor: Saim Koç & Nil Gün, ”Vetëvlerësimi”
