Të gjithë e dimë se prindërit janë të lumtur t’i shohin fëmijët e tyre më mirë se veten dhe më të suksesshëm në jetë. Për të arritur këtë, prindërit përpiqen t’i stimulojnë fëmijët e tyre, duke përdorur çdo metodë që e kanë në dispozicion. Një metodë shumë e rëndomtë është t’u përshkruhet sesa lartë ka arritur babai ose nëna, sa të suksesshëm dhe të shquar janë; sa shumë e ka dashur leximin dhe sa i shkëlqyeshëm ka qenë në shkollë.
Disa madje shtojnë gjëra për vete pa u ndierë të turpëruar me këtë. Për ta, qëllimi justifikon mjetin në edukim. Disa baballarë përpiqen t’u lënë përshtypje fëmijëve se kanë qenë të çmendur pas librave prej moshës tetë vjeçare. Të tjerët thonë se çuditen kur shohin një të rritur ose madje të ri, i cili nuk e do leximin dhe nuk kërkon një libër të mirë për të lexuar. Ata thonë se jeta është e pakuptimtë pa lexim dhe pa dituri.
Mirëpo këta prindër bëjnë gabim, sepse thënia e së vërtetës është gjithmonë politika më e mirë, madje edhe kur e vërteta është e hidhur. Fëmijët do të zbulojnë një ditë, se prindërit e tyre kanë gënjyer për shumë gjëra.
“Të gënjyerit e tillë do të krijojë një krizë të madhe në familje. Ai do të lëkundë besueshmërinë dhe vetëbesimin fuqishëm.”
E vërteta është se shumica e prindërve nuk e pëlqejnë leximin, e as nuk kanë bërë atë që nevojitet për t’ua bërë të dashur leximin fëmijëve, ndonëse ka përjashtime, sikur për çdo rregull tjetër. Rrallë hasim në një baba, i cili preferon leximin ndaj gjumit, televizorit ose takimit me shokë.
Për këtë arsye një baba u thoshte fëmijëve të tij: “Kur isha i ri, vërtet nuk i kam dhënë meritën librit, nuk i kam çmuar librat dhe rrallë më ka tërhequr mbajtja e një libri. Në shumicën e shkollimit tim nuk kam marrë nota të mira, mirëpo pasi hyra në fakultet, gjithçka ndryshoi. Gjyshi juaj më regjistroi në një universitet të dalluar dhe shpenzoi pa kursim për studimet e mia universitare. Kështu, pasionin për lexim e zhvillova në universitet, saqë u dhashë shumë pas librave. Atëherë kënaqesha kur fitoja në garën e dijes ndaj shokëve.”
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Dr. Abdulkerim Bekkar, ”Fëmija lexon”
