Narcizmi paraqet një çrregullim që e bën trurin të preo- kupohet me bukurinë, suksesin dhe statusin e lartë. Narcizmi e bën njeriun ta shohë veten si të veçantë, kurse të tjerët si të thjeshtë, deri dhe t’i përçmojë ata. Individët narcisë janë të destinuar drejt boshllëkut, vetmisë dhe mendjemadhësi.
Nëse analizohet baza e këtij çrregullimi, konstatohet se një ndikim të madh ka periudha fëminore e njeriut. Dashuria dhe lazdrimi i tepërt te fëmija shkaktojnë plagë shpirtërore të pashërueshme.
Imagjinoni një fëmijë 3 ose 4-vjeçar, simpatik e gojëm- bël. Shtoni kësaj edhe ndjenjën e të jetuarit me të mëdhenjtë e familjes. Siç mund të parashikoni, siç e përjeton çdokush, i gjithë interesimi, çdo çast e çdo sekondë përqendrohet te fëmija.
Çdo bëmë e fëmijës ndiqet me buzëqeshje; veprimet dhe bisedat simpatike të tij përsëriten vazhdimisht. Atij i kërkohet që t’i përsëritë veprimet komike. Madje i aprovo- hen edhe fjalët e shëmtuara, edhe sharjet. Nipi apo mbesa është “nën mbrojtjen” e gjyshit/gjyshes, pavarësisht se çfarë bën; nuk guxon asnjë ta qortojë.
Në rregull, po fëmija çfarë mendon, ç’ndjen ai?
“Të gjitha bëmat e mia miratohen. Simpatizohen madje edhe veprimet negative që bëj. Unë jam i privilegjuar. Ajo që them unë duhet të bëhet. Unë jam i ndryshëm nga të tjerë, jam superior ndaj tyre. Unë jam mbret!”
Po nëse interesimi për atë vogëlush/e zvogëlohet, ose bëhet me vëlla/motër, si do reagojë?
Në këtë rast lëkundet egoja ose ekuilibri i unit, dhe nis të sillet në mënyrë të papëlqyeshme. Kështu, te ai rritet skajshëm doza e xhelozisë, inatit dhe hidhërimit. Ai fëmijë që në foshnjërinë e vet është dashur shumë, bëhet xheloz për vëllain/motrën, e për rrjedhojë sillet keq me të.
Në këtë kontekst duhet kuptuar edhe dërrmimi shpirtëror i “yjeve” të kinemasë apo të muzikës pas humbjes së popullaritetit të tyre.
Përgatiti: Prinderimi.com
Autor: Ramazan Shimshek, ”Fëmijët e tabletit” (Metoda psikologjike të kohës për fëmijët e kohës)
